Kostas Kiros

ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΕΚΠ/ΚΩΝ ΣΤΙΣ ΤΠΕ (Β΄ ΕΠΙΠΕΔΟΥ): Σενάρια και ερωτήσεις

2008-11-08T10:53:00.000+02:00

Για να δείτε τα σενάρια, τις δραστηριότητες και τις σημειώσεις μου για τις εξετάσεις πιστοποίησης Β΄ Επιπέδου στις ΤΠΕ, πηγαίνετε στην ιστοσελίδα μου.

wiki, web2, blogs, τελεστές google, URL, κλπ

2007-12-25T09:16:00.000+02:00

Web 2.0

Web 2.0 (Ιστός [έκδοση]

2,0), είναι μια φράση που εφευρέθηκε από την O'Reilly Media το έτος 2004, και αναφέρεται σε μια υποτιθέμενη ή προτεινόμενη δεύτερη γενιά υπηρεσιών βασισμένων στο Διαδίκτυο — όπως οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης (social networking sites), τα wiki, τα εργαλεία επικοινωνίας, και οι folksonomies—που δίνουν έμφαση στην ηλεκτρονική συνέργεια και ανταλλαγή μεταξύ των χρηστών.

Η O'Reilly Media, σε συνεργασία με την MediaLive International, χρησιμοποίησαν αυτή την φράση σαν τίτλο για μια σειρά από συνέδρια, και από το 2004 και μετά τεχνικοί και διαφημιστές έχουν υιοθετήσει αυτή την φράση κλειδί. Το ακριβές νόημά της παραμένει ανοιχτό προς αντιπαράθεση, και μερικοί ειδικοί, συμπεριλαμβανομένου και του Tim Berners Lee, έχουν αμφισβητήσει εάν ο όρος έχει κάποιο πραγματικό νόημα. Ο τελευταίος, συμπικνωμένος ορισμός του Web 2.0, σύμφωνα με τον Tim O'Reilly είναι αυτός:

Το Web 2.0 είναι η εταιρική επανάσταση στην βιομηχανία των υπολογιστών που προκαλείται από την μετακίνηση σ

το διαδίκτυο σαν πλατφόρμα, και στην απόπειρα να καταλάβουμε τους κανόνες της επιτυχίας σε αυτή τη νέα πλατφόρμα. Βασικός κανόνας ανάμεσα σε αυτούς είναι ο εξής: Χτίσιμο εφαρμογών που καρπώνονται τις επιδράσεις των δικτύων και καλυτερεύουν όσο περισσότερο τις χρησιμοποιούν οι άνθρωποι. (Αυτό είναι που αλλού έχω αποκαλέσει 'εκμετάλλευση της συλλογικής νοημοσύνης.')

Wiki

'Wiki' (προφέρεται ουίκι) είναι ένας τύπος ιστοτόπου που επιτρέπει σε οποιονδήποτε να δημιουργήσει και να επεξεργαστεί τις σελίδες του. Το όνομα προέρχεται από την αργκό του διαδικτύου και συγκεκριμένα είναι συντόμευση του όρου WikiWikiWeb. «Wikiwiki» είναι μια χαβανέζικη λέξη που σημαίνει «γρήγορα».

Σε ένα wiki, διάφορα άτομα μπορούν να γράφουν μαζί. Αν ένα άτομο κάνει κάποιο λάθος, το επόμενο μπορεί να το διορθώσει. Mπορεί επίσης να προσθέσει κάτι νέο στην σελίδα, πράγμα που επιτρέπει την συνεχή βελτίωση και ενημέρωση. Επίσης στα wiki μπορεί να γίνεται συζήτηση. Σε ορισμένα wiki όπως

η Βικιπαίδεια (το διασημότερο wiki) υπάρχουν οι σελίδες συζήτησης γι'αυτό, αλλά σε άλλα wiki, συζήτηση μπορεί να γίνεται σε όλες τις σελίδες.

Ο σκοπός και οι κανόνες είναι διαφορετικοί σε διάφορα wiki. Για παράδειγμα σκοπός της Βικιπαίδειας είναι να γραφούν άρθρα που σχηματίζουν μια εγκυκλοπαίδεια. Ο σκοπός δημιουργεί και κανόνες συμπεριφοράς π.χ. στην Βικιπαίδεια δεν γίνεται γενική συζήτηση αφού δεν βοηθά στην συγγραφή άρθρων.

Το πρώτο wiki ξεκίνησε στις 25 Μ

αρτίου 1995 από τον Ward Cunningham, και είχε αρκετούς χρήστες οι οποίοι αργότερα δημιούργησαν τα δικά τους wiki.

Virtual Community

Μια εικονική κοινοτική, ε-κοινοτική ή σε απευθείας σύνδεση κοινότητα είναι ομάδα ανθρώπων που αλληλεπιδρούν π ρώτιστα μέσω των μέσων επικοινωνίας όπως οι επιστολές, το τηλέφωνο, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή USENET παρά πρόσωπο με πρόσωπο. Εάν ο μηχανισμός είναι ένα δίκτυο υπολογιστών, καλείται σε απευθείας σύνδεση κοινότητα. Οι εικονικές και σε απευθείας σύνδεση κοινότητες έχουν γίνει επίσης μια συμπληρωματική μορφή επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων που ξέρουν ο ένας τον άλλον πρώτιστα στην πραγματική ζωή. Πολλά μέσα χρησιμοποιούνται στο κοινωνικ ό λογισμικό χωριστά ή σε συνδυασμό, συμπεριλαμβανομένου κείμενο-βασισμένος chatrooms και τα φόρουμ που χρησιμοποιούν τη φωνή, το τηλεοπτικά κείμενο ή τα είδωλα. Η σημαντική κοινωνικο-τεχνική αλλαγή μπορεί να είχε προκύψει από τον πολλαπλασιασμό τέτοιου Διαδίκτυο-βασισμένου κοινωνικού networks.

Ιστολόγιο

Ένα Ιστολόγιο (επίσης: μπλογκ, b

log ή weblog) είναι μια διαδικτυακή έκδοση που αποτελείται από περιοδικά άρθρα (συνήθως σε ανάστροφη χρονολογική σειρά).

Τα ιστολόγια ξεκίνησαν κυρίως από προγραμματιστές και άλλους φίλους της τεχνολογίας, σαν ηλεκτρονικά ημερολόγια όπου ο καθένας παραθέτει σκόρπιες σκέψεις του. Σήμερα έχουν πολλαπλασιαστεί τρομερά, χάρη στις δωρεάν πλατφόρμες όπως τα Blogger και Wordpress, που κάνουν την δημιουργία όμορφων, έξυπνων άρτιων ιστολογίων, υπόθεση μερικών λεπτών.

[Επεξεργασία] Η ελληνική απόδοση

Ιστολόγιο είναι η ελληνική απόδοση της λέξεως weblog (web + log).

Λεξιπλάστης του ελληνικού όρου πρέπει μάλλον να θεωρείται ο Μιχάλης με το ομώνυμο Ιστολόγιο. Ανεξάρτητα από αυτόν, τον όρο φέρεται να έχει χρησιμοποιήσει και ο Σταύρος Πετρολέκας, σε άρθρο του για τα μπλογκ στις 2/2/2003 (έξι μήνες πριν τον Μιχάλη του Ιστολογίου) στην εφημερίδα Κέρδος, χωρίς όμως ιδιαίτερη απήχηση.

[Επεξεργασία] Αναφορές

^ Ο εκδημοκρατισμός της έκφρασης

Ο όρος blog είναι σύντμηση του web log (WeBLOG). Οι δύο όροι αρχικά εμφανίζονταν μαζί, μέχρι που ο συντετμημένος τύπος καθιερώθηκε και χρησιμοποιείται πλέον και ως ανεξάρτητος όρος.

Τι είναι όμως το blog; Το blog είναι ένα επιγραμμικό ημερολόγιο που περιλαμβάνει υπερζεύξεις και καταχωρίσεις απόψεων . Οι καταχωρίσεις σε ένα blog σχεδόν πάντα παρουσιάζονται κατά χρονολογική σειρά, με τις πιο πρόσφατες προσθήκες να παρουσιάζονται πρώτες. Τα blog είναι "καταχωρισο-κεντρικά" – η καταχώριση είναι η βασική μονάδα τους – και όχι "σελιδο-κεντρικά" όπως συμβαίνει με τους πιο παραδοσιακούς ιστότοπους. Τα blog συνδέονται με άλλους ιστότοπους και άλλα blog, και πολλά επιτρέπουν στους αναγνώστες να σχολιάσουν την αρχική θέση του συγγραφέα, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο τις συζητήσεις και τις ανταλλαγές απόψεων μεταξύ του συγγραφέα και των αναγνωστών. Τα blog είναι κατά βάση θεματικά· μπορεί να περιλαμβάνουν σχόλια για τα τρέχοντα γεγονότα ενός συγκεκριμένου τομέα ή μια σειρά προσωπικών συλλογισμών για ένα θέμα· μπορεί να ασχολούνται με την πολιτική ή την τεχνολογία, ή και να παραπέμπουν στις εργασίες και τα προϊόντα άλλων ανθρώπων, όπως το Gizmodo (www.gizmodo.com).

Tα blog τα συντηρούν οι bloggers ενώ η διαδικασία ενημέρωσής τους είναι γνωστή ως blogging. Το εξειδικευμένο λογισμικό που επιτρέπει στους ανθρώπους με ελάχιστο ή κανένα τεχνικό υπόβαθρο να ενημερώσουν και να τα διατηρήσουν ονομάζεται blogging software. Ο όρος blogosphere (εναλλακτικά: blogsphere) είναι ο περιληπτικός όρος που περιλαμβάνει όλα τα ημερολόγια του ιστού, τα ημερολόγια ως κοινότητα ή ως κοινωνικό δίκτυο. Τα blog συνδέονται στενά μεταξύ τους· οι bloggers διαβάζουν τα ημερολόγια άλλων, συνδέονται σε αυτά, παραπέμπουν σε αυτά και δημοσιεύουν σχόλια στα ημερολόγια άλλων συγγραφέων. Εξαιτίας αυτής της στενής επαφής και διασύνδεσης μεταξύ τους τα blog έχουν αναπτύξει το δικό τους πολιτισμό.

«Το blog είναι ένας μικρός προσωπικός ή ομαδικός ιστοχώρος» εξηγεί ένας blogger, που ονόμασε το δικό του ημερολόγιο «Istologion-gr». «Σε μία εκδοχή του, είναι ένα δημόσιο διαδικτυακό ημερολόγιο, σε μία άλλη φίλτρο και σχολιασμός ειδήσεων, απόψεων και γεγονότων. Τελικά, είναι ένας μηχανισμός δυναμικής δημοσίευσης κειμένων, εικόνων και ήχων για όσους θέλουν να εκφράσουν τις σκέψεις, τις απόψεις, τις αναλύσεις και τα εσώψυχά τους μέσω των ιστοσελίδων τους».

Μια σύντομη περιήγηση στις ελληνικές σελίδες του Ίντερνετ δείχνει ότι ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως στα αγγλικά, ενώ απαντάται σπάνια με κάποια από τις εξής ελληνικές αποδόσεις: ιστολόγιο, διαδικτυακό ημερολόγιο, ηλεκτρονικό ημερολόγιο. Πάντως, για τα παράγωγα και σύνθετά του δεν εντοπίστηκε κάποια ελληνική απόδοση. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται κάποιες προτάσεις απόδοσης στα ελληνικά για τους όρους blog, blogging, blogger και blogosphere:

blog ιστοημερολόγιο, ημερολόγιο ιστού, ιστοκαταγραφολόγιο, καταγραφολόγιο ιστού, ιστοατζέντα blogging ιστοημερολόγηση, ιστοκαταγραφή blogger ιστοημερολόγος, ημερολόγος ιστού, ιστοκαταγραφέας, καταγραφέας ιστού blogosphere ιστοημερολογοδίκτυο

Learning community

Μια μαθαίνοντας κοινότητα είναι ομάδα ανθρώπων που μοιράζονται τις κοινές αξίες και τις πεποιθήσεις, συμμετέχουν ενεργά να μάθουν μαζί η μια από την άλλη. Τέτοιες κοινότητες έχουν γίνει το πρότυπο για μια ομάδα-βασισμένη, διεπιστημονική προσέγγιση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτό είναι βασισμένο σε ένα προηγμένο είδος του εκπαιδευτικού ή "παιδαγωγικού" design[1 ]. Οι άνθρωποι που διευκολύνουν τις μαθαίνοντας κοινότητες μπορούν να συμβάλουν από διάφορους ευδιάκριτους τομείς της μελέτης.lds of study.

Σαφώς η ιστορία της έννοιας των μαθαίνοντας κοινοτήτων είναι σημαντική για την κατανόηση των τρεχόντων μορφών και των προτύπων της. Η ιστορία είναι επίσης χρήσιμη για να καταλάβει πώς η υποστήριξη των θεωρητικών πλαισίων μπορεί να επηρεάσει την πρακτική, και να αναπαραγάγει επίσης τις αντιφάσεις που περιέχουν. Υπάρχει μια χρήσιμη αν και πολύ σύντομη περίληψη της ιστορίας της έννοιας των μαθαίνοντας κοινοτήτων από Roth και το Lee (2006)[2 ]. Αυτό το έγγραφο είναι επίσης χρήσιμο επειδή εξετάζει μερικές από τις αντιφάσεις που, υποστηρίζουν, είναι έμφυτες στη θεωρητικά βάση και τα praxis (πρακτική που ενημερώνεται από τη θεωρία) των μαθαίνοντας κοινοτήτων. Προτείνουν ότι μέχρι τις αρξές της δεκαετίας του '90, και σύμφωνος με (μέχρι τότε) τα κυρίαρχα παραδείγματα επεξεργασίας δομιστών Piagetian και πληροφοριών στην εκπαίδευση, το άτομο εβλέίδε ως "μονάδα της οδηγίασ", και εστίαση της έρευνας. Για Roth και το Lee, αυτό απαιτείται ως περίοδος υδροκρίτη όταν, επηρεασμένος από την εργασία (απαιτούν) Lave (1988)[3 ], και Lave και Wenger (1991)[4 ] μεταξύ των άλλων, τους ερευνητές και τους επαγγελματίες μεταπήδησε στην ιδέα που γνώση και knowledgeability είναι "καλύτεροσ" σκεπτόμενος ως οι πολιτιστικές πρακτικές που εκτίθενται από τους επαγγελματίες που ανήκουν στις διάφορες κοινότητες (καφετιές, Collins και Duguid, 1989[5 ] Roth και Bowen, 1995[6 ] Scardamalia και Bereiter, 1994[7 ] Η ομάδα γνώσης και τεχνολογίας, 1994[8 ]). Το Roth και ο Lee (αυτόθι) υποστηρίζουν ότι αυτό οδήγησε στις μορφές praxis (σχέδια εκμάθησης και διδασκαλίας που εφαρμόζονται στην τάξη, και που επηρεάζονται από αυτές τις ιδέες) στις οποίες οι σπουδαστές ενθαρρύνθηκαν για να μοιραστούν τους τρόπους τους τα μαθηματικά, ιστορία, επιστήμη, η μια με την άλλη. Με άλλα λόγια, που τα παιδιά συμμετέχουν στην κατασκευή των συναινετικών περιοχών, και "συμμετέχετε στη διαπραγμάτευση και τη θεσμοποίηση... της σημασίασ". Στην πραγματικότητα, συμμετέχουν στις μαθαίνοντας κοινότητες. Το Roth και ο Lee πηγαίνουν για να αναλυθούν οι αντιφάσεις έμφυτες σε αυτό ως θεωρητικά ενημερωμένη πρακτική στην εκπαίδευση (- δείτε τα ζητήματα στην έρευνα και την πρακτική κατωτέρω). Αυτή η ανάλυση δεν λαμβάνει υπόψη την εμφάνιση μαθαίνοντας κοινότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές της δεκαετίας του '80. Παραδείγματος χάριν, το αειθαλές κρατικό κολλέγιο, που θεωρείται ευρέως πρωτοπόρος σε αυτήν την περιοχή, ίδρυσε μια διακολλεγιακή μαθαίνοντας κοινότητα το 1984. Το 1985, αυτό το ίδιο κολλέγιο ίδρυσε το κέντρο της Ουάσιγκτον για τη βελτίωση της ποιότητας της προπτυχιακής εκπαίδευσης, που εστιάζει στις συνεργάσιμες προσεγγίσεις εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων των μαθαίνοντας κοινοτήτων ως ένας από τα κεντρικά τεμάχιά της. Οι μαθαίνοντας κοινότητες άρχισαν να κερδίζουν τη δημοτικότητα σε άλλα ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ κολλέγια και τα πανεπιστήμια κατά τη διάρκεια της πρόσφατης δεκαετίας του '80 και καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '90. Ο κατάλογος αστικών τάξεων κεντρικής εθνικός εκμάθησης της Ουάσιγκτον έχει πάνω από 250 κοινοτικές πρωτοβουλίες εκμάθησης στα κολλέγια και τα πανεπιστήμια σε όλο το έθνος.

Υπάρχουν πέντε βασικά μη οικιστικά κοινοτικά πρότυπα εκμάθησης: (1) συνδεμένες σειρές μαθημάτων, (2) συστάδες εκμάθησης, (3) ομάδες ενδιαφέροντος καινούριος, (4) συνενωμένες σε ομοσπονδία μαθαίνοντας κοινότητες, και (5) συντονισμένες μελέτες. Κατοικημένες μαθαίνοντας κοινότητες, ή προγράμματα ζω-εκμάθησης, σειρά από τις θέμα-βασισμένες στο αίθουσες σε έναν κοιτώνα κολλεγίων στην βαθμός-χορήγηση κατοικημένου colleges.[1 ] τι αυτά τα προγράμματα μοιράζονται είναι η ολοκλήρωση του ακαδημαϊκού περιεχομένου με τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των σπουδαστών, της σχολής, και του προσωπικού που ζει και που εργάζεται σε αυτά τα programs[9 ].

Συνεργατική μάθηση

Συνεργατική μάθηση (collaborative learning): ορίζεται οποιαδήποτε διαδικασία ομαδικής μάθησης στην οποία λαμβάνουν χώρα τουλάχιστον κάποιες από τις σημαντικές μαθησιακές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μαθητών ("οριζόντιες αλληλεπιδράσεις")

Συνεργάζομαι, σημαίνει εργάζομαι μαζί με κάποιον άλλο. Η συνεργατική μάθηση σημαίνει ότι τόσο οι καθηγητές όσο και οι μαθητές είναι ενεργοί συμμέτοχοι στη μαθησιακή διαδικασία - η γνώση δεν είναι κάτι που παραδίδεται στους μαθητές, παρά κάτι που προκύπτει από τον ενεργό διάλογο μεταξύ αυτών που προσπαθούν να κατανοήσουν και να χρησιμοποιήσουν έννοιες και τεχνικές. Έτσι ακριβώς, στις κοινότητες μάθησης «η εκπαίδευση δεν περιλαμβάνει απλά το ξεχείλισμα του μαθητή με γνώσεις από τον καθηγητή. Η απόκτηση γνώσης είναι μια διαδραστική διαδικασία, όχι μια συσσώρευση απαντήσεων για το Trivial Pursuit.» [Whipple 1987] Η συμμετοχή στις κοινότητες μάθησης, στην καλύτερη μορφή της, διαμορφώνει την ικανότητα των μαθητών να μαθαίνουν από μόνοι τους, έξω από το ‘προστατευόμενο’ περιβάλλον του εκπαιδευτικού οργανισμού [Johnson and Johnson 1990]. Επιπλέον, η συνεργασία έχει ως αποτέλεσμα ένα επίπεδο γνώσης της κοινότητας που είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των γνώσεων του κάθε μέλους ξεχωριστά: «οι συνεργατικές δραστηριότητες οδηγούν στην ανερχόμενη γνώση, που είναι το αποτέλεσμα της διάδρασης μεταξύ (όχι της συνάθροισης) των γνώσεων και απόψεων όλων όσων συμμετέχουν στο σχηματισμό της» [Whipple 1987].

Με την ευρύτερή της έννοια, η συνεργατική μάθηση μπορεί να οριστεί ως η από κοινού εργασία πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα με τρόπο τέτοιο ώστε να προωθείται η ατομική μάθηση μέσω των συνεργατικών διεργασιών. Ο McConnell (1994) περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο η συνεργατική μάθηση αποφέρει κέρδος σε κάθε άτομο με χρήση των πόρων της ομάδας. Ισχυρίζεται ότι η συνεργατική μάθηση αποτελεί πηγή πολύτιμων αποτελεσμάτων που δεν έχουν ακόμα διαπιστωθεί στην ακαδημαϊκή και στη συνεχιζόμενη εκπαίδευση: αυξημένη ικανότητα στην ομαδική εργασία, αυτοπεποίθηση, κ.λπ. Ο McConnell εκτιμά επίσης τον τρόπο με τον οποίο δημοσιοποιώντας κάποιος τη γνώση του αποκτά καλύτερη αντίληψη σχετικά με ένα αντικείμενο. Ο Sharan (1990) συμφωνεί: η συνεργατική μάθηση μπορεί να προσφέρει καλύτερη κατανόηση της μαθησιακής διαδικασίας.

Επιπλέον των ακαδημαϊκών επιχειρημάτων, η χρήση της συνεργατικής μάθησης παρουσιάζει αρκετά σημαντικά πλεονεκτήματα [Slavin 1990]. Τα κυριότερα από αυτά είναι τα εξής:

προώθηση των διαπολιτισμικών σχέσεων και της επαφής με διαφορετικές κουλτούρες, ιδεολογίες, κ.λπ.

αύξηση αυτοεκτίμησης: στο πλαίσιο της κοινότητας μάθησης τα μέλη της εργάζονται με κοινό στόχο και συμφωνημένους ρόλους. Αυτό συμβάλλει στην ανάπτυξη αισθήματος κοινής ευθύνης, αλληλοϋποστήριξης και καλλιέργειας ενός φιλικού κλίματος που ενθαρρύνει τη μάθηση. Ένα τέτοιο πλαίσιο ευνοεί την κοινωνικοποίηση των ατόμων και μπορεί να έχει ιδιαίτερα ευεργετικές επιδράσεις στα μέλη εκείνα που για διάφορους λόγους (π.χ. μειωμένη αυτοεκτίμηση) διστάζουν να εκφράσουν τις απόψεις τους.

επιπλέον κίνητρα μάθησης: είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι αισθάνονται την ανάγκη να ζουν σε κοινωνικές ομάδες. Παιδιά και έφηβοι σχηματίζουν μικρές ομάδες με κοινούς στόχους (παιχνίδι, διασκέδαση) και από αυτή τη συνύπαρξη αντλούν μεγάλη συναισθηματική ικανοποίηση. Η οργάνωση, επομένως, των μαθητών ή / και επαγγελματιών σε κοινότητες μάθησης με στόχο τη συνεργασία για την επίτευξη κοινών γνωσιακών στόχων είναι απόλυτα προσαρμοσμένη στη φύση και στις ανάγκες τους, ενώ αντίθετα η απομόνωσή τους παραβιάζει τις έμφυτες τάσεις τους για επικοινωνία και αλληλεπίδραση. Για τους παραπάνω λόγους η εργασία των ατόμων στο πλαίσιο μιας κοινότητας μάθησης μπορεί από μόνη της να αποτελέσει ισχυρό κίνητρο για μάθηση.

προώθηση των δεξιοτήτων που σχετίζονται με την οργάνωση και την εργασία στο πλαίσιο ομάδων.

Η συνεργατική μάθηση βασίζεται στις σύγχρονες θεωρίες που υποστηρίζουν ότι η μάθηση είναι - ή μπορεί να βελτιωθεί μέσα από- μια κοινωνική διαδικασία.
Η συνεργατική μάθηση ενθαρρύνει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μαθητών στο πλαίσιο μιας ομάδας. Οι αλληλεπιδράσεις αυτές είναι προσεκτικά
δομημένες ώστε να επιτρέπουν
(1) τη θετική αλληλεξάρτηση,
(2) την ατομική υπευθυνότητα,
(3) την αλληλεπίδραση προσωπικό επίπεδο,
(4) την κατάλληλη χρήση των διαπροσωπικών δεξιοτήτων, όπως ηγετικές ικανότητες, επικοινωνία, ομαδικό πνεύμα και επίλυση διαφορών,
(5) την τακτική αυτοαξιολόγηση του τρόπου λειτουργίας της ομάδας.

Οι νέες τάσεις στην εκπαίδευση ορίζουν:

Αλλαγή στον τρόπο της διδασκαλίας ώστε να βασίζεται στην προώθηση μαθησιακών συζητήσεων

Κυρίαρχο ρόλο έχει η αλληλεπίδραση των μαθητών μεταξύ τους, οι ενέργειές τους και η αλληλεπίδρασή τους με τον καθηγητή

Σταδιακή μετατροπή του ρόλου του διδάσκοντα από παροχέα πληροφοριών σε σύμβουλο της εκπαιδευτικής διαδικασίας

Το εκπαιδευτικό υλικό είναι υποστηρικτικό στην εκπαιδευτική διαδικασία

Η Μάθηση στον 21ο αι.

Υποστηρίζει την αυτόνομη μάθηση
Προσανατολίζεται στην ομάδα, στη συνεργασία, στην ενδυνάμωση δυνατοτήτων
Μετατρέπει το ρόλο του διδάσκοντα σε βοηθητικό
Εκθέτει τους μαθητές σε ποικιλία πηγών με δυναμικό περιεχόμενο

H Συνεργατική Μάθηση προϋποθέτει τα εξής συστατικά στοιχεία:

· Κοινός στόχο: Για να υπάρχει συνεργατική προσπάθεια πρέπει να υπάρχει ο κοινός μαθησιακός στόχος, το ομαδικό αποτέλεσμα. Ο κοινός στόχος μπορεί να είναι π.χ. μία αναζήτηση στο διαδίκτυο, μία ανάπτυξη παραγράφου.

· Αλληλεπίδραση: Η αλληλεπίδραση εκδηλώνεται ως αμοιβαία βοήθεια, αμοιβαίος επηρεασμός, ενίσχυση και ενθάρρυνση, προσφορά γνώσεων και πληροφοριών, ανταλλαγή υλικού, ανατροφοδότηση συμμαθητών κ.ά.

· Αλληλεξάρτηση: Η έννοια της αλληλεξάρτησης είναι το κλειδί της επιτυχίας της Συνεργατικής Μάθησης. Αλληλεξάρτηση υπάρχει όταν η ομάδα για να επιτύχει το έργο της χρειάζεται και εξασφαλίζει τη συμβολή του κάθε μέλους της. Αλλά και αντίστροφα, κάθε μέλος της ομάδας επιτυγχάνει το στόχο του μόνο αν και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας επιτύχουν τους δικούς τους στόχους.

· Κοινωνικές δεξιότητες: Μαθητές που δεν κατέχουν βασικές κοινωνικές δεξιότητες είναι δύσκολο να επιτύχουν συνεργασία υψηλής ποιότητας. Γι΄ αυτό πρέπει τα παιδιά να διδάσκονται πρώτα συνεργατικές δεξιότητες και στη συνέχεια να ασκούνται μέσα στην ομάδα για την εφαρμογή των. Ο χαμηλός τόνος φωνής, η άσκηση ηγετικού ρόλου, η αποδοχή της διαφορετικότητας η έκφραση διαφωνίας είναι μερικές δεξιότητες που πρέπει να αποκτηθούν για να γίνει η συνεργατική προσπάθεια πιο αποδοτική.

· Προσωπική ευθύνη. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για να αποτύχει η Συνεργατική Μάθηση είναι όταν αφεθεί ένα μέλος να κυριαρχήσει στην ομάδα και να επιβάλλει την άποψή του ή να υποβάλλει τις λύσεις και τις απαντήσεις. Στην περίπτωση αυτή τα άλλα μέλη όχι μόνο δεν ωφελούνται αλλά συνήθως αδρανοποιούνται και οπισθοδρομούν. Ιδιαίτερη μέριμνα χρειάζεται ώστε κάθε μέλος να καθίσταται προσωπικά υπεύθυνο για την επιτυχία της ομάδας. Αυτό επιτυγχάνεται αν εξασφαλιστεί η θετική αλληλεξάρτηση που αναφέρθηκε πιο πάνω.

Ο ρόλος της «δράσης» στη μάθηση
Μελέτες έχουν αποδείξει ότι οι φοιτητές διατηρούν περίπου το 15% αυτών που μαθαίνουν μόνο μέσα από τις διαλέξεις, και κάπως λιγότερο από αυτά που μελετούν.
Σε αντίθεση οι τρόποι μάθησης που απαιτούν από τους φοιτητές να «ερευνούν και να δημιουργούν», επιτυγχάνουν πολύ πιο συχνά να “προκαλούν το νου και να αλλάζουν τον τρόπο σκέψης μας, αυτό δηλαδή στο οποίο στοχεύει η μάθηση.” Hokanson
Ο ρόλος των αισθήσεων στη μάθηση (Treichler, 1967)

Μαθαίνουμε
- 10% μέσω της γεύσης
- 1,5 μέσω της αφής
- 3,5% μέσω της όσφρησης
- 11% μέσω της ακοής
- 83% μέσω της όρασης

Θυμόμαστε
- 10% απ’ αυτά που διαβάζουμε
- 20% απ’ αυτά που ακούμε
- 30% απ’ αυτά που βλέπουμε
- 50% απ’ αυτά που βλέπουμε & ακούμε
- 70% απ’ αυτά που λέμε όταν συνομιλούμε με άλλους
- 90% απ’ αυτά που λέμε καθώς κάνουμε κάτι

Δρ Κλειώ Σγουροπούλου Δρ Αναστάσιος Κουτουμάνος Η Επικοινωνία Μέσω Υπολογιστή για την Υποστήριξη των Κοινοτήτων Μάθησης

Διαδίκτυο

Οπτικοποιημένη αναπαράσταση διαφόρων διαδρομών (routes) διαμέσου ενός τμήματος του Ίντερνετ

Στην γενική του έννοια, διαδίκτυο είναι ένα δίκτυο ηλεκτρονικών υπολογιστών που (δια)συνδέει άλλα δίκτυα. Ο αντίστοιχος αγγλικός όρος internet προκύπτει από τη σύνθεση λέξεων inter-network.

Στην πιο εξειδικευμένη και περισσότερο χρησιμοποιούμενη του μορφή, με τους όρους Διαδίκτυο, Ιντερνέτ ή Ίντερνετ (με κεφαλαίο το αρχικό γράμμα) περιγράφεται το παγκόσμιο πλέγμα διασυνδεδεμένων υπολογιστών και των υπηρεσιών και πληροφοριών που παρέχει στους χρήστες του. Το Διαδίκτυο χρησιμοποιεί μεταγωγική μετάδοση πακέτων (packet switching) και το πρωτόκολλο επικοινωνίας TCP/IP.

Σήμερα, ο όρος διαδίκτυο κατέληξε να αναφέρεται στο παγκόσμιο αυτό δίκτυο. Η τεχνική της σύνδεσης δικτύων μέσω packet switching και TCP/IP ονομάζεται internetworking.

[Επεξεργασία] Η γέννηση του Διαδικτύου

Κύριο άρθρο: Ιστορία του Διαδικτύου

Τα θεμέλια του Διαδικτύου τα έθεσε ο Βάνεβαρ Μπους (Vannevar Bush) όταν στο κείμενό του "As We May Think" αναφέρθηκε σε ένα "γαλαξιακό δίκτυο" συνδεδεμένων υπολογιστών.

Ο πυρήνας του Διαδικτύου ξεκίνησε το 1969 με την ονομασία ARPANET στην Υπηρεσία Προηγμένων Αμυντικών Ερευνών (Defense Advanced Research Projects Agency, DARPA) του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ. Η αρχική έρευνα που συνέβαλε στο ARPANET περιελάμβανε εργασίες στα αποκεντρωμένα δίκτυα, το queueing theory και την ανταλλαγή πακέτων packet switching. Στις 11 Ιανουαρίου 1983 το ARPANET άλλαξε το βασικό του δικτυακό πρωτόκολλο επικοινωνίας από το NCP στο TCP/IP, ξεκινώντας έτσι το Διαδίκτυο όπως το γνωρίζουμε σήμερα.

Ένα σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη του Διαδικτύου έκανε το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών (National Science Foundation, NSF) των ΗΠΑ, το οποίο έχτισε την πρώτη Διαδικτυακή πανεπιστημιακή ραχοκοκκαλιά, το NSFNet, το 1986. Ακολούθησε η ενσωμάτωση άλλων σημαντικών δικτύων, όπως το Usenet, το Fidonet και το Bitnet.

Στη δεκαετία του 1990 το Διαδίκτυο γνώρισε τρομακτική ανάπτυξη, απορροφώντας επιτυχώς την πλειοψηφία των παλιότερων δικτύων υπολογιστών. Αυτή η ανάπτυξη συχνά αποδίδεται στην έλλειψη κεντρικού ελέγχου για το Διαδίκτυο, η οποία επιτρέπει την οργανική ανάπτυξη του, όπως και στο μη ιδιοκτησιακό καθεστώς των πρωτοκόλλων του, τα οποία απέτρεψαν την άσκηση ελέγχου από μία και μόνο εταιρεία.

[Επεξεργασία] Το Διαδίκτυο σήμερα

Το Διαδίκτυο συγκροτείται από αμφί- ή πολύπλευρα εμπορικά συμβόλαια (π.χ. ομότιμες συμφωνίες) και από τεχνικές προδιαγραφές ή πρωτόκολλα που περιγράφουν την ανταλλαγή δεδομένων στο δίκτυο. Τα πρωτόκολλα αυτά μορφοποιούνται με συζητήσεις μέσα στο Internet Engineering Task Force (IETF) και τις ομάδες εργασίας του, οι οποίες είναι ανοιχτές για δημόσια συμμετοχή και κριτική. Αυτές οι επιτροπές παράγουν κείμενα που είναι γνωστά ως Αιτήματα για Σχολιασμό (ΑΓΣ). Ορισμένα ΑΓΣ εγείρονται από το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής του Διαδικτύου (IAB).

Μερικά από τα πιο γνωστά διαδικτυακά πρωτόκολλα είναι το IP, TCP, το UDP, το DNS, το PPP, το SLIP, το ICMP, το POP3, IMAP, το SMTP, το HTTP, το HTTPS, το SSH, το Telnet, το FTP, το LDAP και το SSL. Μερικές από τις πιο γνωστές ιντερνετικές υπηρεσίες που χρησιμοποιούν αυτά τα πρωτόκολλα είναι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail), οι ομάδες συζητήσεων (newsgroups), η διαμοίραση αρχείων (file sharing) και ο Παγκόσμιος Ιστός (World Wide Web). Από αυτές, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και ο Παγκόσμιος Ιστός είναι οι πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες, ενώ πολλές άλλες υπηρεσίες έχουν βασιστεί πάνω σε αυτές, όπως οι ταχυδρομικές λίστες (mailing lists) και τα αρχεία καταγραφής ιστού (blogs). Το Διαδίκτυο καθιστά δυνατή τη διάθεση υπηρεσιών σε πραγματικό χρόνο, υπηρεσίες όπως το ραδιόφωνο μέσω Ιστού και οι προβλέψεις μέσω Ιστού που είναι προσπελάσιμες από οπουδήποτε στον κόσμο.

Κάποιες γνωστές υπηρεσίες του Διαδικτύου δεν δημιουργήθηκαν με αυτόν τον τρόπο αλλά βασίστηκαν αρχικά σε ιδιωτικά συστήματα. Αυτές περιλαμβάνουν το ICQ, το AIM, το CDDB και το Gnutella.

Έχουν γίνει πολλές αναλύσεις για το Διαδίκτυο και τη δομή του. Για παράδειγμα, είναι καθορισμένο ότι η δομή δρομολόγησης του Διαδικτύου και οι υπερσύνδεσμοι του Παγκόσμιου Ιστού είναι παραδείγματα μη κλιμακούμενων δικτύων.

Μερικά μεγάλα ακαδημαϊκά υποδίκτυα του Διαδικτύου είναι τα ακόλουθα:

[Επεξεργασία] Η κουλτούρα του Διαδικτύου

Το Ίντερνετ ασκεί τρομερή επιρροή στην γνώση και τη διαμόρφωση απόψεων. Μέσα από την αναζήτηση λέξεων-κλειδιών (key words) μέσω της χρήσης μηχανών αναζήτησης όπως το Google, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εύκολη και άμεση πρόσβαση σε ένα τεράστιο, παγκόσμιο και ποικίλο όγκο πληροφοριών. Συγκρινόμενο με τις έντυπες εγκυκλοπαίδειες και τις παραδοσιακές βιβλιοθήκες, το Ίντερνετ αντιπροσωπεύει μία ξαφνική και απότομη αποκέντρωση των πληροφοριών και των δεδομένων.

Η γλώσσα που χρησιμοποιείται περισσότερο για την επικοινωνία στο Διαδίκτυο είναι η Αγγλική. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της Αμερικανικής καταγωγής του Ίντερνετ, της χρήσης της Αγγλικής στον προγραμματισμό λογισμικού και στην αδυναμία των πρώτων γενιών υπολογιστών να χρησιμοποιήσουν άλλους χαρακτήρες πέραν του λατινικού αλφάβητου. Έχοντας μεγαλώσει αρκετά τα τελευταία χρόνια, το Διαδίκτυο περιλαμβάνει πλέον επαρκές περιεχόμενο και στις υπόλοιπες γλώσσες των περισσότερο ανεπτυγμένων χωρών. Ωστόσο υπάρχουν ακόμα δυσλειτουργίες και τεχνικά προβλήματα όπως το mojibake.

[Επεξεργασία] Νομικά και ηθικά ζητήματα

Μια γενική ανησυχία αναφορικά με το Διαδίκτυο πηγάζει από μέρος του περιεχομένου του που είναι αρκετά αμφισβητήσιμο. Η παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, η πορνογραφία, η ψευδοπροσωπία και η προσφορά παρανόμων προϊόντων είναι φαινόμενα υπαρκτά στο Ίντερνετ και ο περιορισμός τους είναι ιδιαίτερα δύσκολος. Για παράδειγμα, η λέξη "sex" παραμένει μία από τις πλέον δημοφιλείς στις μηχανές αναζήτησης. Συχνά, η ανησυχία αυτή, που θεωρείται από κάποιους αβάσιμη, έχει ως αποτέλεσμα τον ηθικό πανικό, όπως έχει σημειωθεί σε περιπτώσεις όπου εγκλήματα ή αποτρόπαιες καταστάσεις έρχονται σε επαφή με την κοινή γνώμη (συνήθως περιπτώσεις παιδεραστείας, ιστοσελίδες σατανιστών κ.ά.).

Το Διαδίκτυο έχει κατηγορηθεί ως παράγοντας που έπαιξε ρόλο σε θανάτους [1][2]. Ο Μπράντον Βέντας(Brandon Vedas) πέθανε από υπερβολική δόση ενός μίγματος νομίμων και παρανόμων ναρκωτικών παρακινούμενος από συνομιλητές του στο IRC. Ο Σων Γούλευ(Shawn Woolley) αυτοκτόνησε με πιστόλι για λόγους που σχετίζονται με τον εθισμό του με το EverQuest, ένα Μαζικά Πολυχρηστικό Διαδικτυακό Παιχνίδι Ρόλων (MMORPG), όπως ισχυρίστηκε η μητέρα του. Ο Άρμιν Μάιβες (Armin Meiwes) μαχαίρωσε μέχρι θανάτου και έφαγε μέρος του σώματος του Μπέρντ-Γιούργκεν Μπράντες (Bernd Jürgen Brandes) όταν ο τελευταίος απάντησε στην αγγελία του πρώτου που ζητούσε έναν «μεγαλόσωμο άνδρα έτοιμο να σφαγιαστεί και μετά να καταβροχθιστεί».

[Επεξεργασία] Πρόσβαση στο Διαδίκτυο

Κοινές μέθοδοι πρόσβασης στο Διαδίκτυο είναι η επιλογική και η ευρυζωνική. Δημόσιοι χώροι για ιντερνετική χρήση περιλαμβάνουν τις βιβλιοθήκες και τα Internet cafes, όπου υπάρχουν διαθέσιμοι Η/Υ με σύνδεση στο Διαδίκτυο. Υπάρχουν επίσης σημεία πρόσβασης στο Διαδίκτυο σε δημόσιους χώρους όπως αίθουσες αναμονής αεροδρομίων, μερικές φορές μόνο για σύντομη χρήση ενόσω βρισκόμαστε σε αναμονή. Τέτοια σημεία είναι γνωστά και με διάφορους άλλους όρους, όπως «δημόσια περίπτερα Διαδικτύου», «δημόσια τερματικά Διαδικτύου» και «ιστο-τηλέφωνα».

Η δικτύωση μέσω Wi-Fi παρέχει ασύρματη πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Ασύρματα σημεία πρόσβασης (hotspot) που παρέχουν τέτοια πρόσβαση περιλαμβάνουν τα Wifi-cafes, όπου κάποιος αρκεί να φέρει τις δικές του/της ασύρματες συσκευές όπως φορητό Η/Υ ή PDA. Οι υπηρεσίες αυτές μπορεί να είναι δωρεάν σε όλους, είτε δωρεάν μόνο σε πελάτες, είτε επί πληρωμή. Ένα hotspot δεν χρειάζεται να περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Ολόκληρες πανεπιστημιουπόλεις και πάρκα έχουν αυτή τη δυνατότητα, ακόμα και ολόκληρες περιοχές. Προσπάθειες να συνδεθεί και ο αγροτικός πληθυσμός έχουν οδηγήσει στα ασύρματα κοινοτικά δίκτυα.

Τα πλεονεκτήματα της πρόσβασης ενός χρήστη μέσω του δικού του υπολογιστή (αντί μέσω δημόσιου τερματικού) περιλαμβάνουν τη δυνατότητα για κατέβασμα και ανέβασμα αρχείων χωρίς περιορισμούς, τη χρήση του αγαπημένου του φυλλομετρητή (web browser) και των ρυθμίσεων αυτού (το μενού των ρυθμίσεων μπορεί να απενεργοποιηθεί σε έναν δημόσιο υπολογιστή) και την εκτέλεση δραστηριοτήτων στο Ίντερνετ με τη χρήση δικών του προγραμμάτων και δεδομένων.

Χώρες με πολύ καλή πρόσβαση στο Ίντερνετ περιλαμβάνουν την Νότια Κορέα, όπου το 50% του πληθυσμού έχει ευρυζωνική πρόσβαση, τη Σουηδία και τις ΗΠΑ [3].

[Επεξεργασία] Διαδίκτυο 2.0 (Web 2.0)

Το πρόσωπο της χρονιάς σύμφωνα με το περιοδικό Time είναι ο καθένας από εμάς στο Διαδίκτυο 2.0 (Web 2.0). Το "Web 2.0" είναι μια φράση που έχει αποδοθεί στους O'Reilly Media το 2004 και αναφέρεται στο Διαδίκτυο της δεύτερης γενιάς, το οποίο χαρακτηρίζεται κυρίως από την ενεργή συμμετοχή του τελικού χρήστη στη διαμόρφωση του διαδικτυακού περιεχομένου και υπηρεσιών, κυρίως με τη χρήση τεχνολογιών όπως τα blogs και τα wikis.

Uniform Resource Locator

1.5. Η έννοια του Uniform Resource Locator (URL)

4. ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΟΥ INTERNET

4.1. Διευθύνσεις IP

Το Internet αποτελείται από χιλιάδες δίκτυα στα οποία είναι συνδεδεμένοι εκατομμύρια υπολογιστές. Πώς λοιπόν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια ο υπολογιστής για τον οποίον προορίζονται κάποια δεδομένα; Με άλλα λόγια, πώς ξεχωρίζει ένας υπολογιστής του Internet από έναν άλλον;

Σε κάθε υπολογιστή αντιστοιχίζεται μια μοναδική διεύθυνση, που ονομάζεται διεύθυνση IP (IP address) και η οποία αποτελεί την “ταυτότητα” του στο διαδίκτυο.

Μια διεύθυνση IP αποτελείται από 4 αριθμούς χωρισμένους με τελείες. Π.χ. ένας υπολογιστής που βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο ΜΙΤ έχει διεύθυνση 18.75.0.10, ένας άλλος που βρίσκεται στο ΕΜΠ 147.102.154.12 κι ένας τρίτος που βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας 194.177.200.6

Στην πραγματικότητα μία IP διεύθυνση είναι ένας δυαδικός αριθμός 32-bit που για να γίνει περισσότερο κατανοητός στους ανθρώπους, χωρίζεται σε 4 ομάδες των 8 bit και κατόπιν κάθε ομάδα μεταφράζεται στον αντίστοιχο δεκαδικό αριθμό. Π.χ.:

00010010		01001011		00000000		00001010	(δυαδικός αριθμός 32-bit)
18	.	75	.	0	.	10

Μια διεύθυνση IP περιέχει δύο κομμάτια πληροφορίας. Το πρώτο είναι ο αριθμός δικτύου στο οποίο ανήκει ο υπολογιστής. Θυμηθείτε: το Internet αποτελείται από πολλά διαφορετικά δίκτυα. Κάθε δίκτυο χαρακτηρίζεται από έναν μοναδικό αριθμό που αποτελεί την “ταυτότητά” του στο Internet. Το δεύτερο είναι ένας τοπικός αριθμός υπολογιστή που προσδιορίζει τον υπολογιστή μέσα στο συγκεκριμένο δίκτυο.

Π.χ.:

στη διεύθυνση: 18.75.0.10
το 18 είναι ο αρ. δικτύου και το 75.0.10 είναι ο αρ. υπολογιστή

στη διεύθυνση: 147.102.154.12
το 147.102 είναι ο αρ. δικτύου και το 154.12 είναι ο αρ. υπολογιστή

στη διεύθυνση: 194.177.200.6
το 194.177.200 είναι ο αρ. δικτύου και το 6 είναι ο αρ. υπολογιστή

4.2. Μια “φιλικότερη” μορφή διευθύνσεων

Το πρόβλημα με τις IP διευθύνσεις είναι ότι δύσκολα μπορούμε να τις θυμόμαστε. Αν π.χ. θέλουμε ο υπολογιστής μας να επικοινωνήσει με τον υπολογιστή του ΜΙΤ με IP διεύθυνση 18.75.0.10, θα πρέπει να θυμόμαστε τον συγκεκριμένο συνδυασμό των τεσσάρων αριθμών.

Ευτυχώς για μας, οι υπολογιστές του Internet μπορούν επίσης να προσδιοριστούν και με ονόματα. Σε μια διεύθυνση IP αντιστοιχίζεται ένα όνομα που είναι μοναδικό, δηλ. ξεχωριστό για τον κάθε υπολογιστή. Η μέθοδος αυτή είναι γνωστή σαν DNS (Domain Name System).

Επειδή το IP είναι δυναμικό και αλλάζει κατά τη σύνδεσή μας στο Internet ένα Domain Name μπορεί να παίρνει διαφορετικά IP νούμερα.

Π.χ. ο υπολογιστής του MIT που μόλις αναφέραμε είναι γνωστός και σαν space.mit.edu ενώ οι υπολογιστές με IP διευθύνσεις 147.102.154.12 και 194.177.200.6 σαν transport.civil.ntua.gr και mail.uth.gr αντίστοιχα.

Ένα όνομα αποτελείται από λέξεις που χωρίζονται μεταξύ τους με τελείες. Ο αριθμός των λέξεων μπορεί να ποικίλει. Στην πράξη συναντάμε συνήθως ονόματα με 3 έως 5 λέξεις.

Αλλά ας δούμε τι σημαίνει ένα τέτοιο όνομα (το αποκωδικοποιούμε από τα αριστερά προς τα δεξιά). Π.χ.

Ένας μεγάλος οργανισμός μπορεί να υποδιαιρεί κι άλλο τα ονόματα που χρησιμοποιεί ανάλογα με τα τμήματα του, π.χ. το transport.civil.ntua.gr είναι το όνομα ενός υπολογιστή (transport) που βρίσκεται στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών (civil) του ΕΜΠ (ntua.gr).

Το τελευταίο συνθετικό του ονόματος δηλώνει είτε το είδος του οργανισμού είτε τη γεωγραφική περιοχή όπου είναι εγκατεστημένος ο υπολογιστής.

Στις ΗΠΑ χρησιμοποιούνται συνήθως σαν τελευταία συνθετικά κωδικοί 3 γραμμάτων που δηλώνουν το είδος του οργανισμού, όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα

com, edu κλπ

Στις υπόλοιπες χώρες, χρησιμοποιούνται ονόματα γεωγραφικών περιοχών που αποτελούνται από 2 γράμματα. Σε κάθε χώρα αντιστοιχεί ένα συγκεκριμένο όνομα 2 γραμμάτων (π.χ. gr για την Ελλάδα, uk για την Αγγλία, κ.λ.π.)

Όπως έχουμε πει, η δρομολόγηση των πακέτων γίνεται με βάση την διεύθυνση IP του παραλήπτη. Όταν λοιπόν ζητάμε να επικοινωνήσουμε με έναν απομακρυσμένο υπολογιστή δίνοντας το όνομά του, ο υπολογιστής μας πρέπει να μάθει την αντίστοιχη διεύθυνση IP. Αν π.χ. πληκτρολογήσουμε central.ntua.gr, το όνομα πρέπει να μεταφραστεί στην αντίστοιχη διεύθυνση IP (δηλ. 147.102.240.15).

Η μετάφραση αυτή, είναι δουλειά ενός υπολογιστή που ονομάζεται εξυπηρετητής DNS (DNS server). Σε κάθε δίκτυο υπάρχει τουλάχιστον ένας υπολογιστής που παρέχει αυτή την υπηρεσία. Ανάλογα με τη θέση του υπολογιστή-παραλήπτη, η αίτηση για μετάφραση του ονόματός του μπορεί να περάσει από έναν ή περισσότερους DNS servers μέχρις ότου εντοπιστεί η αντίστοιχη διεύθυνση IP.

4.3. Ηλεκτρονικές διευθύνσεις χρηστών

Μία από τις δημοφιλέστερες υπηρεσίες του Internet είναι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (E-mail) που επιτρέπει την ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ των χρηστών του. Όπως κάθε υπολογιστής του Internet έχει μία μοναδική διεύθυνση, έτσι και κάθε χρήστης του Internet έχει μία μοναδική διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (E-mail address), που τον ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους χρήστες και αποτελεί την “ταυτότητά” του στο Internet.

Ας δούμε από τι αποτελείται μια ηλεκτρονική διεύθυνση:

Για να μπορεί να ελέγχεται η ασφαλής χρήση των υπηρεσιών που προσφέρει ένα δίκτυο, αντιστοιχίζεται ένας λογαριασμός σε κάθε χρήστη. Π.χ. όλοι οι χρήστες του δικτύου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας έχουν λογαριασμό - δηλαδή είναι καταχωρημένοι σαν χρήστες, - στον υπολογιστή με όνομα mail.uth.gr που βρίσκεται στο Κέντρο Δικτύου του Π.Θ.

Ένας λογαριασμός αποτελείται από το όνομα χρήστη (user name) (π.χ. gnikou, mtrelis, κλπ.) που πρέπει να είναι μοναδικό στο συγκεκριμένο υπολογιστή και το μυστικό σύνθημα (password) που το γνωρίζει μόνον ο ίδιος ο χρήστης. Το σύνθημα είναι ένας μηχανισμός ασφάλειας που εξασφαλίζει ότι ο λογαριασμός του συγκεκριμένου χρήστη δεν χρησιμοποιείται από άλλα πρόσωπα.

Το σύνθημα πρέπει να είναι κάτι ασυνήθιστο που ο άλλος δεν θα μπορεί να μαντέψει εύκολα. Δεν θα πρέπει να είναι π.χ. η ημερομηνία γέννησής μας, το όνομα της αγαπημένης μας ομάδας κλπ. Γενικότερα, δεν θα πρέπει να είναι μια λέξη που να υπάρχει σε λεξικό γιατί είναι σχετικά εύκολο να ανακαλυφθεί, με τη βοήθεια προγραμμάτων που χρησιμοποιούν λεξικά. Καλό είναι να επιλέγονται συνδυασμοί γραμμάτων και αριθμών.

Όταν λοιπόν ένας χρήστης αποκτά λογαριασμό σε ένα server, αυτόματα αντιστοιχίζεται σε αυτόν μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η οποία αποτελείται από το όνομα χρήστη και το όνομα του server ενωμένα με το σύμβολο "@" (προφέρεται “at”).

Π.χ. αν έχετε λογαριασμό στη μηχανή(server) mail.uth.gr και το όνομα χρήστη στη μηχανή(server) αυτή είναι gnikou, τότε η ηλεκτρονική σας διεύθυνση θα είναι: gnikou@mail.uth.gr

Πολλές φορές, το πρώτο συνθετικό του ονόματος της μηχανής (π.χ. mail), μπορεί να παραληφθεί από τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του χρήστη. Στο δίκτυο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για παράδειγμα, ο υπολογιστής στον οποίον καταχωρούνται οι λογαριασμοί και συγκεντρώνεται το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο όλων των χρηστών είναι ο mail.uth.gr. Από τον υπεύθυνο δικτύου έχει γίνει η κατάλληλη ρύθμιση ώστε ο υπολογιστής αυτός να θεωρείται σαν ο εξ’ορισμού υπολογιστής για την υπηρεσία αυτή. Για το λόγο αυτό, το όνομά του (mail) μπορεί να παραληφθεί από τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των χρηστών.

Έτσι, η παραπάνω E-mail διεύθυνση μπορεί να γραφτεί απλά: gnikou@uth.gr

4.4 Uniform Resource Locator ή Ενιαίος Εντοπιστής Πόρων

Μέχρις στιγμής έχουμε μιλήσει για διευθύνσεις υπολογιστών στο Internet καθώς και για διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (E-mail διευθύνσεις) των χρηστών του Internet. Στην παράγραφο αυτή, θα δούμε μια άλλη μορφή διευθύνσεων, τα URL (Uniform Resource Locator ή Ενιαίος Εντοπιστής Πόρων). Τα URL κατά κάποιον τρόπο αποτελούν ένα "υπερσύνολο" των διευθύνσεων υπολογιστών και των E-mail διευθύνσεων, μιας και διαθέτουν πρόσθετα χαρακτηριστικά που τα καθιστούν πολύ ισχυρότερα.

Τα URL παρέχουν έναν ενιαίο και σύντομο τρόπο να προσδιορίζεται μοναδικά ένας πόρος στο Internet. Λέγοντας πόρο, εννοούμε π.χ. μια σελίδα του Web, ένα αρχείο που διατίθεται για anonymous FTP, αλλά και μια E-mail διεύθυνση ενός χρήστη, ένα newsgroup του Usenet ή έναν υπολογιστή του Internet. Το URL ενός πόρου προσδιορίζει τη θέση του πόρου στο Διαδίκτυο και το είδος του. Ο browser χρησιμοποιεί το URL για να εντοπίσει το συγκεκριμένο πόρο σ’ ολόκληρο το Internet.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι URL ανάλογα με το είδος του πόρου που προσδιορίζουν. Στη γενική του μορφή, ένα URL αποτελείται από τρία τμήματα:

Εικόνα 1.2: Διαβάζοντας ένα URL

Οι διευθύνσεις των υπολογιστών του Internet καλύπτονται στο εγχειρίδιο "Εισαγωγή στο Internet". Διαβάζοντας μια διεύθυνση υπολογιστή από τα δεξιά προς τα αριστερά, μπορούμε να αποκομίσουμε κάποιες πληροφορίες για τον υπολογιστή. Π.χ.:

edu προσδιορίζει εκπαιδευτικό ίδρυμα

com "" εμπορική επιχείρηση

org "" μη-κερδοσκοπική οργάνωση

gov "" κυβερνητική οργάνωση

gr "" υπολογιστή που βρίσκεται στην Ελλάδα

www "" έναν Web server

Ο πιο δημοφιλής τύπος URL είναι σίγουρα ο ακόλουθος:

http://υπολογιστής/θέση

Π.χ.: http://www.uth.gr/liaison/liaison_menu.html

Ας αναλύσουμε το URL αυτό, κομμάτι - κομμάτι:

Η τμήμα "http" δηλώνει ότι πρόκειται για μια σελίδα Web (δηλαδή πόρο που πρέπει να ανακτηθεί μέσω του πρωτοκόλλου HTTP).

Το τμήμα "www.uth.gr" είναι η διεύθυνση του Web server στον οποίο βρίσκεται αποθηκευμένη η σελίδα.

Τέλος, το τμήμα "liaison/liaison_menu.html" δηλώνει τη θέση του αρχείου που περιέχει τον κώδικα της σελίδας στο τοπικό σύστημα αρχείων του Web server. Δηλαδή τον κατάλογο στον οποίον βρίσκεται το αρχείο ("liaison") και το όνομα του αρχείου ("liaison_menu.html"). Σημειώνουμε ότι ένα αρχείο με επέκταση ".html" (ή ".htm") είναι ένα αρχείο που περιέχει κώδικα HTML, δηλαδή μια σελίδα Web.

Πολλές φορές, συναντάμε URL στα οποία έχει παραληφθεί το τελευταίο τμήμα, δηλαδή υπάρχει μόνον το τμήμα "http" και η διεύθυνση του Web server ακολουθούμενη από μία κάθετο.

Π.χ.: http://www.uth.gr/

Πληκτρολογώντας το URL αυτό στη γραμμή διεύθυνσης του browser, ανακτάμε την αρχική σελίδα (home page) του συγκεκριμένου Web server - στο παράδειγμά μας, την αρχική σελίδα του Π.Θ. Παραλείποντας την τελική κάθετο, μερικές φορές μπορεί να προκαλέσει λάθος. Αν βέβαια θέλουμε να ανακτήσουμε κάποια άλλη σελίδα που δεν είναι η αρχική, θα πρέπει να δώσουμε και τη θέση της.

Άλλα παραδείγματα URL αυτού του τύπου:

http://www.uth.gr/internet.html

http://home.netscape.com/

http://www.ntua.gr/tucows/window95.html

http://www.city.net/

Σημειώνουμε ότι στους σύγχρονους browsers μπορεί κανείς να παραλείψει τελείως το τμήμα "http://". Π.χ. θα μπορούσαμε απλά να δώσουμε:

www.uth.gr/internet.html

Το URL μιας σελίδας είναι λοιπόν το μόνο στοιχείο που χρειάζεται ο browser για να την εντοπίσει μέσα στο Διαδίκτυο και να την εμφανίσει στην οθόνη μας. Όταν λοιπόν "σερφάρουμε" στο Internet, είτε δίνουμε άμεσα το URL μιας συγκεκριμένης σελίδας που θέλουμε να επισκεφτούμε πληκτρολογώντας το στη γραμμή διεύθυνσης, είτε έμμεσα, κάνοντας κλικ πάνω σε έναν σύνδεσμο, οπότε ο browser χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που περιέχονται στο URL του συνδέσμου για να ανακτήσει την αντίστοιχη σελίδα.

Τέλος, ας δούμε μερικά παραδείγματα άλλων τύπων URL που προσδιορίζουν διαφορετικά είδη πόρων. Χρησιμοποιώντας τα URL αυτά μέσα από το περιβάλλον του browser, αποκτάμε πρόσβαση σε άλλες υπηρεσίες του Internet. Παρατηρούμε ότι το πρώτο τμήμα τους - που όπως είδαμε προσδιορίζει το πρωτόκολλο ανάκτησης του πόρου, δηλαδή το είδος της υπηρεσίας - δεν είναι "http", αλλά "ftp" (υπηρεσία anonymous FTP), "telnet" (υπηρεσία Telnet), "news" (υπηρεσία Usenet) και "mailto" (υπηρεσία E-mail):

http://www.uth.gr/ftp/win95/eul303.exe

Ανάκτηση του αρχείου με όνομα "eul303.exe" που βρίσκεται αποθηκευμένο στον κατάλογο "pub/win95" του εξυπηρετητή FTP με διεύθυνση "http://www.uth.gr/ftp/". Δίνοντας "http://www.uth.gr/ftp//", βλέπουμε τα περιεχόμενα του αρχικού καταλόγου του εξυπηρετητή.

telnet://mail.uth.gr/

Σύνδεση με τον υπολογιστή "mail.uth.gr" που παρέχει την υπηρεσία telnet.

news://news.ntua.gr/alt.internet.services/

Ανάκτηση των μηνυμάτων της ομάδας νέων "alt.internet.services" από τον εξυπηρετητή νέων "news.ntua.gr"

mailto:gnikou@uth.gr

Αποστολή μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον χρήστη με E-mail διεύθυνση "gnikou@uth.gr"

Advanced Operators

AND	+	Λογική σύζευξη πχ ντομάτα and χυμός 90000
OR		Λογική διάζευξη πχ ντομάτα OR χυμός 38000
NOT	-	Λογική άρνηση πχ ντομάτα NOT χυμός 800
“ ”		Αναζητεί ολόκληρη τη φράση "χυμός ντομάτας" 400
~		Αναζητεί συνώνυμα. Το γράφουμε συνήθως μέσα σε φράσεις πχ. the best ~car 95000, the best car 35000
*		Μπαλαντέρ.Πχ. “ The Frond ” 158000, “The frond page” 120.Το χρησιμοποιούμε όταν δεν ξέρουμε την ορθογραφία μιας λέξης ή όταν δεν την θυμόμαστε πχ διακομιστής
cache:		Αναζήτηση αποθηκευμένων ιστοσελίδων. Σύνταξη: cache:URL πχ. cache:http://www.evaapartments.com.gr/greek/evaaptsgr.htm
link:		Εμφανίζει ιστοσελίδες που έχουν σύνδεση με τη συγκεριμένη. Σύνταξη: link:URL πχ. link:www.in.gr
related:		Εμφανίζει ιστοσελίδες σχετικού θέματος. Σύνταξη: related:URL πχ. related:www.in.gr
info:		Για να εφαρμόσουμε τους τελεστές cache, link, related πιο εύκολα κάνουμε πρώτα info και μας δίνει την πρώτη σελίδα του site. info:www.in.gr τότε από κάτω θα μας δώσει τις επιλογές: Το Google μπορεί να προβάλει τις παρακάτω πληροφορίες για τη URL διεύθυνση: Προβολή της Google προσωρινά αποθηκευμένης (cache) www.in.gr διεύθυνσης Εύρεση ιστοσελίδων που είναι παρόμοιες www.in.gr Εύρεση ιστοσελίδων με συνδέσμους σε www.in.gr Εύρεση ιστοσελίδων από τον ιστότοπο www.in.gr Βρείτε ιστοσελίδες που περιέχουν τον όρο "www.in.gr" Σύνταξη: info:URL
filetype ή ext		Αναζητεί αρχεία συγκεκριμένου τύπου Σύνταξη: filetype:τύπος αρχείου ext:τύπος αρχείου νερό ext:pdf
site		Αναζητεί σε ένα συγκεκριμένο domain Σύνταξη: site:domain πχ. νερό site:www.in.gr
allintitle		Αναζητεί μέσα στον τίτλο της σελίδας. Αγνοεί κείμενο και URL. Δεν συνδυάζεται με άλλους τελεστές. Σύνταξη:allintitle:kassiopi 10100
intitle		Αναζητεί μέσα στον τίτλο της σελίδας μόνο μια λέξη ή φράση. Αγνοεί κείμενο και URL. Δεν συνδυάζεται με άλλους τελεστές. Σύνταξη:intitle:kassiopi 10100
allintext		Αναζητεί μέσα στο κείμενο της σελίδας. Αγνοεί τίτλο και URL. Σύνταξη:allintext:kassiopi Eva apartments 3700
intext		Αναζητεί μέσα στο κείμενο της σελίδας. Αγνοεί τίτλο και URL. Δέχεται μόνο ένα όρισμα και συνδυάζεται με άλλες λέξεις. πχ. intext:kassiopi Eva θα ψάξει μέσα στο κείμενο μόνο το kassiopi και τη λέξη Eva στον τίτλο, στο URL και στο κείμενο. Σύνταξη:intext:kassiopi Eva
allinurl		Αναζητεί μέσα στο url όλες τις λέξεις που ακολουθούν. πχ. allinurl:eva apartments 370
inurl		Αναζητεί μέσα στο url την πρώτη λέξη. πχ. inurl:eva apartments 18000
allinanchor		Αναζητεί μέσα στο κείμενο του url (όχι το url) πχ. allinanchor:eva apartments 670
inanchor		Αναζητεί μέσα στο κείμενο του url την πρώτη λέξη πχ. inanchor:eva apartments 27500

define:

Η ερώτηση [define: ] θα παράσχει έναν ορισμό των λέξεων που εισάγετε μετά από αυτήν, συλλεγμένος από τις πηγές. Ο καθορισμός θα είναι για την ολόκληρη φράση που εισάγεται (δηλ., θα περιλάβει όλες τις λέξεις στην ακριβή διαταγή που τις δακτυλογραφήσατε).

Define:school map

stocks:

Εάν αρχίζετε μια ερώτηση με [stocks αποθέματα: ] ο χειριστής, Google θα μεταχειριστεί το υπόλοιπο των όρων ερώτησης ως σύμβολα , και θα συνδέσει με μια σελίδα που παρουσιάζει πληροφορίες για εκείνα τα σύμβολα. Παραδείγματος χάριν, [stocks: intc yhoo ] θα παρουσιάσει πληροφορίες για την Intel και Yahoo. (έχει κενό)

Σημείωση εσείς πρέπει να δακτυλογραφήσει τα σύμβολα , όχι το όνομα επιχείρησης.) Αυτή η λειτουργία είναι επίσης διαθέσιμη εάν ψάχνετε ακριβώς στα σύμβολα π.χ. intc yhoo και χτυπάτε έπειτα στη σύνδεση "Show stock quotes" στη σελίδα αποτελεσμάτων.

The Deep Web

Ο βαθύς Ιστός έχει πάρει πολύ Τύπο τα τελευταία χρόνια. Ο Ιστός γίνεται μια σύνθετη οντότητα που περιέχει τις πληροφορίες από ποικίλους τύπους πηγής. Είναι πολύ περισσότερο από σταθερές ιστοσελίδας. Στην πραγματικότητα, το μέρος του Ιστού που δεν καθορίζεται, και εξυπηρετείται δυναμικά "στη μύγα," είναι πολύ μεγαλύτερο από τα σταθερά έγγραφα που πολλοί συνδέουν με τον Ιστό. Μερικοί άνθρωποι αναφέρονται ανακριβώς σε αυτό το περιεχόμενο ως "αόρατος Ιστός," για λόγους που θα εξηγηθούν κατωτέρω. Όταν αναφερόμαστε στο βαθύ Ιστό, μιλάμε συνήθως για τα εξής: ; Το περιεχόμενο των βάσεων δεδομένων προσιτών στον Ιστό. Οι βάσεις δεδομένων περιέχουν τις πληροφορίες που αποθηκεύονται στους πίνακες που δημιουργούνται από τέτοια προγράμματα όπως την πρόσβαση, το Oracle, τον κεντρικό υπολογιστή SQL και DB2. Οι πληροφορίες που αποθηκεύονται στις βάσεις δεδομένων είναι προσιτές μόνο από την ερώτηση. Αυτό είναι ευδιάκριτο από στατικές, σταθερές ιστοσελίδας, οι οποίες είναι έγγραφα που μπορούν να προσεγγιστούν άμεσα. Ένα σημαντικό ποσό πολύτιμων πληροφοριών για τον Ιστό παράγεται από τις βάσεις δεδομένων. Στην πραγματικότητα, έχει υπολογιστεί ότι το περιεχόμενο στο βαθύ Ιστό μπορεί να είναι 500 φορές μεγαλύτερο από το σταθερό Ιστό; Μη-κειμενικά αρχεία όπως τα αρχεία πολυμέσων, γραφικά αρχεία, λογισμικό, και έγγραφα με τα σχήματα όπως το φορητό σχήμα εγγράφων (PDF). ; Περιεχόμενο διαθέσιμο στις περιοχές που προστατεύονται από τους κωδικούς πρόσβασης ή άλλους περιορισμούς. Μερικά από αυτό είναι αμοιβή-βασισμένο στον περιεχόμενο, όπως το περιεχόμενο συνδρομής που πληρώνεται από τις βιβλιοθήκες και διαθέσιμος στους χρήστες τους βασισμένους στα διάφορα σχέδια επικύρωσης.

About Google Scholar

Τι είναι μελετητής Google; Ο μελετητής Google παρέχει έναν απλό τρόπο να ψάξει ευρέως για τη μορφωμένη λογοτεχνία. Από μια θέση, μπορείτε να ψάξετε σε πολλές πειθαρχίες και πηγές: όμοιος-αναθεωρημένα έγγραφα, διατριβές, βιβλία, περιλήψεις και άρθρα, από τους ακαδημαϊκούς εκδότες, επαγγελματικές κοινωνίες, preprint αποθήκες, πανεπιστήμια και άλλες μορφωμένες οργανώσεις. Ο μελετητής Google σας βοηθά να προσδιορίσετε την πιό σχετική έρευνα πέρα από τον κόσμο της μορφωμένης έρευνας. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του μελετητή Google; Διαφορετικές πηγές αναζήτησης από μια κατάλληλη θέση; Βρείτε τα έγγραφα, τις περιλήψεις και τις παραπομπές; Εντοπίστε το πλήρες έγγραφο μέσω της βιβλιοθήκης σας ή στον Ιστό; Μάθετε για τα βασικά έγγραφα σε οποιοδήποτε τομέα της έρευνας πώς είναι άρθρα που ταξινομούνται; Ο μελετητής Google στοχεύει να ταξινομήσει τα άρθρα ο τρόπος που οι ερευνητές, ζυγίζοντας το πλήρες κείμενο κάθε άρθρου, ο συντάκτης, η δημοσίευση στην οποία το άρθρο εμφανίζεται, και πόσο συχνά το κομμάτι έχει αναφερθεί σε άλλη μορφωμένη λογοτεχνία. Τα πιό σχετικά αποτελέσματα θα εμφανιστούν πάντα στην πρώτη σελίδα.

ENOTHTA1

2007-12-25T09:09:00.000+02:00

7. Αναλυτική περιγραφή του μαθήματος Όλο και περισσότερες χώρες παγκοσμίως ασχολούνται επί μακρόν με την εισαγωγή και ενσωμάτωση των ΤΠΕ στα εκπαιδευτικά τους συστήματα, γεγονός που αναδεικνύει τον σημαντικό ρόλο που οι χώρες αυτές πιστεύουν ότι μπορεί να διαδραματίσουν οι ΤΠΕ στην εκπαίδευση. Αυτή η προσπάθεια περιλαμβάνει από τη μια την ανάπτυξη δεξιοτήτων σε τεχνικό επίπεδο και σε σχέση με τη χρήση των ΗΥ (χειρισμός, προγραμματισμός κλπ) σε όλον τον πληθυσμό και από την άλλη αναμορφώνει τις υπάρχουσες εκπαιδευτικές δομές, αφού η εισαγωγή των ΗΥ επιφέρει μια σειρά από αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας, στο ρόλο που καλείται να παίξει ο εκπαιδευτικός σε αυτό το νέο πλαίσιο, στα αναλυτικά προγράμματα που θα πρέπει να ανταποκριθούν στα νέα αυτά δεδομένα. Την προσπάθεια αυτή σε ευρωπαϊκό επίπεδο σηματοδοτεί η σύνοδος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβόνας το 2000, που θέτει ως ορόσημο το 2010, τη χρονιά κατά την οποία η Ευρώπη θα (πρέπει να) καταστεί η πλέον ανταγωνιστική δύναμη διεθνώς και αυτό μέσα από το μετασχηματισμό (μεταξύ των άλλων) των εκπαιδευτικών της δομών. Στο Λουξεμβούργο, αργότερα, τα κράτη μέλη απεφάσισαν για τον τρόπο με τον οποίο θα επιτευχθεί ο στόχος αυτός, που δεν είναι άλλος από μια σύγκλιση των εθνικών πολιτικών στην υλοποίηση συγκεκριμένων στόχων.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται στο Συμβούλιο της Στοκχόλμης, όπου αρχίζουν να διαφαίνονται πιο συγκεκριμένες προθέσεις προς την κατεύθυνση αυτή:

• Αλλαγή των δομών της εκπαίδευσης σε ποιοτικό επίπεδο

• Διευκόλυνση της πρόσβασης στην εκπαίδευση και την κατάρτιση

• Να καταστεί το εγχείρημα αυτό ανοικτό προς τον κόσμο

Για λόγους συνάφειας με το πρόγραμμα της Επιμόρφωσης Β’ Επιπέδου που υλοποιείται, οι στόχοι αυτοί θα παρουσιαστούν εκτενέστερα

Αλλαγή των δομών της εκπαίδευσης σε ποιοτικό επίπεδο

Η αλλαγή αυτή έχει να κάνει με πρωτοβουλίες που αφορούν τη βελτίωση των παρεχόμενων εφοδίων σε εκπαιδευόμενους και εκπαιδευτές. Αυτές οι πρωτοβουλίες μπορεί να περιλαμβάνουν τον υπάρχοντα εξοπλισμό σε μια σχολική μονάδα, τον τρόπο αξιοποίησης των διαθέσιμων τεχνολογικών πόρων, την επάρκεια σε εξειδικευμένο προσωπικό (τεχνικό και επιστημονικό). Στον ίδιο στόχο, της αλλαγής των δομών, θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε και μια σειρά από επιμέρους υπο-στόχους που άπτονται της ποιότητας της εκπαίδευσης και της κατάρτισης: Πρώτα από όλα θα πρέπει να αποφασιστεί ποιες είναι οι δεξιότητες που θέλουμε να διαθέτουν οι εκπαιδευτικοί και οι εκπαιδευτές τους και αφού αυτό γίνει σαφές, στη συνέχεια να ληφθούν μέτρα, ώστε να υπάρχει μια υποστήριξη των εμπλεκομένων μερών, προκειμένου να τις αναπτύξουν, όπως επίσης και να ληφθεί μέριμνα για την επαγγελματική εξασφάλιση των

ατόμων αυτών. Δεύτερο, θα πρέπει να αποφασιστεί το πως οι δεξιότητες αυτές συνδυαζόμενες με τις παραδοσιακές δεξιότητες μπορούν να ενσωματωθούν στα αναλυτικά προγράμματα, με έμφαση τώρα πια στη δια βίου μάθηση, όπως και στα άτομα με ειδικές ανάγκες. Τρίτο, να εξασφαλιστεί η επάρκεια του εξοπλισμού, ώστε να θεωρηθεί δεδομένη η πρόσβαση σε αυτόν.

Διευκόλυνση της πρόσβασης στην εκπαίδευση και την κατάρτιση Προφανής στόχος εδώ είναι η δυνατότητα πρόσβασης όλων όσων ενδιαφέρονται στα

συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης και κατ’ επέκταση στο να είναι εφικτή η μετακίνηση κάποιου από ένα σύστημα σε κάποιο άλλο πάντα στα πλαίσια της δια βίου μάθησης. Αυτό σημαίνει πως επιμέρους θα τεθούν άλλοι στόχοι, όπως το να καταστούν τα συστήματα αυτά ελκυστικότερα για να εξασφαλιστεί ικανός αριθμός προσελεύσεων, ότι θα πρέπει να εξασφαλιστούν ίσες ευκαιρίες στα πλαίσια της κοινωνικής συνοχής και ότι τα προγράμματα αυτά θα σχεδιάζονται, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των συγκεκριμένων εκπαιδευομένων.

Άνοιγμα συστήματος εκπαίδευσης και κατάρτισης προς τον κόσμο

Ο στόχος αυτός οραματίζεται έναν ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο στον οποίο θα λαμβάνει χώρα η εκπαίδευση και η κατάρτιση. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει με τη σειρά τους να επιτευχθούν και πάλι επιμέρους στόχοι. Πρέπει για παράδειγμα να ξεπεραστεί η δυσκολία του γλωσσικού φράγματος και γι’ αυτό δίνεται έμφαση στη διδασκαλία ξένων γλωσσών. Για να επιτευχθεί το άνοιγμα αυτό πρέπει ταυτόχρονα να συνδεθεί ο χαρακτήρας των σχετικών προγραμμάτων με

την ανοικτή αγορά και κόσμο της εργασίας σε όλη την Ευρώπη.

Ο σχεδιασμός όλων των παραπάνω προφανώς προέβλεπε και έναν μηχανισμό αξιολόγησης της όλης προσπάθειας. Έτσι λοιπόν οι ομάδες εργασίας, που αρχικά καθορίστηκαν για τον καθορισμό και τις μεθόδους υλοποίησης των στόχων, προέβησαν στην συνέχεια σε επισκέψεις μελέτης που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά επισκέψεις σε ορισμένες χώρες μέλη, προκειμένου να δουν από κοντά την πορεία υλοποίησης των στόχων που οι ίδιες οι ομάδες αυτές είχαν διατυπώσει. Συγκεκριμένα, για το επάγγελμα του εκπαιδευτικού η αρμόδια ομάδα κατέθεσε έκθεση στην οποία περιγράφει τις δεξιότητες που απαιτεί το επάγγελμα αυτό και σκιαγράφησε τους τρόπους με τους οποίους οι σύγχρονοι εκπαιδευτικοί μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτές. Σε αυτήν την

έκθεση συναντούμε τα στοιχεία που θα περιλαμβάνει μια συντονισμένη κοινή ευρωπαϊκή πολιτική σε θέματα, όπως η αρχική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, η δια βίου μάθηση, η

συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, η κοινή ευρωπαϊκή διάσταση στα αναλυτικά προγράμματα Ταυτόχρονα η έκθεση περιλαμβάνει, και τις αναμενόμενες δεξιότητες του

σύγχρονου εκπαιδευτικού σχετικά με το νέο τρόπο δουλειάς που θα λαμβάνει χώρα στην τάξη λόγω της εισαγωγής της τεχνολογίας, τις οργανωτικές αλλαγές σε επίπεδο σχολικών μονάδων, τις ικανότητες ανάληψης δράσεων με έντονο το διερευνητικό στοιχείο ή το στοιχείο επίλυσης προβλήματος, την αποτελεσματική αξιοποίηση των ΝΤ για τη διδακτική πρακτική του αντικειμένου τους.

Όλα τα παραπάνω όμως αναδεικνύουν τη μεγάλη σπουδαιότητα μιας άλλης παραμέτρου που προκύπτει ως αναγκαιότητα, αυτήν της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών στα πλαίσια πάντα της δια βίου μάθησης. Η επιμόρφωση αποτελεί εργαλείο για την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών προκειμένου να αναπτύξουν περαιτέρω δεξιότητες, όπως: την ικανότητα να οργανώνουν δυναμικά περιβάλλοντα μάθησης, να αξιοποιούν τις ΤΠΕ προκειμένου να διδάξουν το αντικείμενό τους, να συντελούν στην οργάνωση του σχολικού προγράμματος και να το προσαρμόζουν, όταν απαιτείται στις συγκεκριμένες ανάγκες των μαθητών τους, να μπορούν να επικοινωνούν ουσιαστικά με γονείς και κοινωνικούς εταίρους, να μπορούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις εκείνες που θέτει το πλαίσιο της δια βίου μάθησης ή το πλαίσιο της ειδικής αγωγής των παιδιών με ειδικές ανάγκες. Έτσι ένα επιμορφωτικό πρόγραμμα (ειδικά αν μιλάμε για ουσιαστική εισαγωγή των ΤΠΕ στην εκπαίδευση) πρέπει να καθιστά τους εκπαιδευτικούς ικανούς να μπορούν να παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στο χώρο των τεχνολογικών εξελίξεων και στη συνέχεια αυτές τις νέες εξελίξεις να μπορούν ν α τις προσαρμόζουν και να τις ενσωματώνουν σύμφωνα με τις διδακτικές τους προθέσεις, στις ανάγκες των μαθημάτων ή των μαθητών τους και στη συνέχεια να προβαίνουν σε μια κριτική αξιολόγηση της προσπάθειάς τους, προκειμένου, αν χρειάζεται, να την αναπροσαρμόσουν. Πιο συγκεκριμένα για το Πρόγραμμα της επιμόρφωσης Β επιπέδου θα μπορούσαν να αναφερθούν επιλεκτικά ως αναμενόμενες δεξιότητες που θα αναπτύξουν οι συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί οι εξής:

• Να αντιλαμβάνονται εκείνους τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να αξιοποιηθούν οι ΤΠΕ προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις διδακτικές προθέσεις του διδάσκοντα και κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει αυτή η αξιοποίηση.

• Να είναι σε θέση να εμπλέκουν ενεργητικά τους μαθητές στη διαδικασία μάθησης με τη χρήση της τεχνολογίας

• Να μπορούν να παρακολουθούν τις εξελίξεις στο χώρο των συγκεκριμένων λογισμικών που προσφέρονται για εκπαιδευτική χρήση και να μπορούν να τα αξιοποιούν αποτελεσματικά.

• Να μπορούν να εφαρμόζουν συγκεκριμένες αρχές που θα διέπουν το σχεδιασμό εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων ώστε αυτές να αξιοποιούν κατά παιδαγωγικά ορθό τρόπο τις ΤΠΕ στην τάξη.

8. Προτεινόμενα συνοδευτικά φύλλα εργασίας και προτεινόμενες δραστηριότητες.

Φύλλο εργασίας 1

Αναζητείστε στο Διαδίκτυο και επισκεφτείτε τις κατάλληλες ιστοσελίδες προκειμένου να αντλήσετε πληροφορίες για την πολιτική που ακολουθούν χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αντίστοιχα χώρες εκτός Ευρώπης στο θέμα της εισαγωγής των ΤΠΕ στην εκπαίδευση. Εντοπίστε θετικά και αρνητικά σημεία των πολιτικών αυτών και στη συνέχεια συγκρίνετε τι πολιτικές αυτές μεταξύ τους.

1.4 Ευρωπαϊκή και διεθνής Πολιτική σε θέματα ένταξης των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση – Ερευνητικά δεδομένα για την ένταξη των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση

7. Αναλυτική περιγραφή του μαθήματος

Στην υποενότητα αυτή πρέπει να παρουσιαστούν ορισμένα βασικά σημεία της διεθνούς και ιδιαίτερα της Ευρωπαϊκής πολιτικής και να δοθούν οι σχετικές πηγές στους εκπαιδευομένους, ώστε να έχουν τη δυνατότητα πληρέστερης πληροφόρησης, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Με ένα γενικό τρόπο, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει πολύ γρήγορα (από τις αρχές της

δεκαετίας του 1990) την αναγκαιότητα της ενσωμάτωσης των ΤΠΕ στην εκπαίδευση και ταυτόχρονα την ανάγκη της απόκτησης προηγμένων γνώσεων και δεξιοτήτων χειρισμού Η.Υ. και γενικότερα Πληροφορικής από το σύνολο των πολιτών. Έτσι από πολύ νωρίς θέτει σε εφαρμογή projects και προγράμματα που υποστηρίζουν και προωθούν τα σχετικά θέματα.

Ο ιστοχώρος για το ευρωπαϊκό δίκτυο σχολείων European Schoolnet έχει πολλές σχετικές πληροφορίες (http://www.eun.org/portal/index.htm) για τις δράσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει βέβαια την επικοινωνία μεταξύ των σχολείων και των παραγόντων των εκπαιδευτικών συστημάτων (μαθητών, εκπαιδευτικών, διοίκησης, στελεχών) και γενικά τις δραστηριότητες, που βοηθούν στη διάδοση της ιδέας του «Ευρωπαίου πολίτη». Το http://myeurope.eun.org/ww/en/pub/myeurope/home/resources/los.cfm για παράδειγμα

περιλαμβάνει μια σειρά από απλά παιχνίδια και κουίζ στην ελληνική γλώσσα, με θέμα την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ιστορία της και τους στόχους της. Επίσης το πρόγραμμα eTwinning (πληροφορίες στη διεύθυνση: http://www.etwinning.net/ww/el/pub/etwinning/index2006.htm στην ελληνική γλώσσα και http://www.etwinning.net/ww/el/pub/etwinning/areyounew.htm)

αποσκοπεί στις συνεργασίες μεταξύ σχολείων για οποιοδήποτε μάθημα. Είναι ένα πολύ διαδεδομένο πρόγραμμα (το καλοκαίρι του 2007 συμμετείχαν άνω των 30 000 σχολεία από όλη την ΕΕ) που χρησιμοποιεί πολύ τις ΤΠΕ (δες σχετικές οδηγίες που υπάρχουν στο http://www.etwinning.net/shared/data/etwinning/general/guidelines_el.pdf). Εκτός από αυτό όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει και μια σειρά άλλων στρατηγικών επιλογών, που συνδέουν την εκπαίδευση και τις ΤΠΕ. Έτσι, για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει τις καινοτόμες εκπαιδευτικές χρήσεις των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση (για παράδειγμα: το project Xperimania, είναι ένα καινοτόμο πρόγραμμα, το οποίο στοχεύει στη χρήση των ΤΠΕ http://www.xperimania.net/ww/en/pub/xperimania/homepage.htm για τη διάδοση ιδεών και γνώσεων επιστημονικών) – μάλιστα η ΕΕ αναγνωρίζει την ανάγκη για περισσότερους νέους ερευνητές στις θετικές επιστήμες και υποστηρίζει εκδηλώσεις (φεστιβάλ, διαγωνισμούς κλπ) μέσα στο πνεύμα αυτό http://ec.europa.eu/news/culture/070403_1_el.htm. Ακόμη η Ευρωπαϊκή

Ένωση προωθεί το eLearning στην Ευρωπαϊκή Ένωση με διάφορους τρόπους (http://elearningawards.eun.org/ww/en/pub/elearning_awards_2007/homepage.htm), όπως και τις επιχειρηματικές δράσεις της νεολαίας με τη βοήθεια των ΤΠΕ μέσω (και) του εκπαιδευτικού συστήματος – στις ανώτερες βαθμίδες (Λύκειο, Πανεπιστήμιο, δες για

παράδειγμα τα προγράμματα νεανικής Επιχειρηματικότητας). Αντίστοιχα, η ΕΕ προωθεί προγράμματα διαφόρων τύπων για την προώθηση της Πληροφορικής εγγραμματοσύνης των πολιτών, την ψηφιοποίηση των υπηρεσιών και το e-commerce. To πρόγραμμα «Δικτυωθείτε» (go online) για παράδειγμα, περιλαμβάνει πολύ καινοτόμες δράσεις για την κατάρτιση ιδιοκτητών πολύ μικρών επιχειρήσεων στις ψηφιακές τεχνολογίες. Έτσι, οι δράσεις της ΕΕ για τις ΤΠΕ στην Εκπαίδευση και την Εκπαίδευση στις ΤΠΕ είναι πολυσχιδείς και καθολικές, και καλύπτουν όλη την εκπαίδευση, με πολλούς τρόπους. Ιστορικά, ήδη από τη δεκαετία του 1990, η Ευρωπαϊκή Ένωση προώθησε τις ΤΠΕ στην Εκπαίδευση με πολλά προγράμματα που απευθυνόταν σε ένα ευρύ κοινό, όπως τα γνωστά

Socrates, Minerva, GRUNDVIG και άλλα (σχετική πληροφόρηση για όλα υπάρχει στη διεύθυνση: http://ec.europa.eu/education/programmes/socrates/socrates_en.html και ειδικότερα για το καθένα σε άλλες u953 ιστοσελίδες, όπως http://ec.europa.eu/education/index_en.html για το Erasmus).

H νέα πολιτική της ΕΕ για τις ΤΠΕ, αποκαλούμενη i2010, European Information Society 2010 (http://www.eurescom.de/message/messageOct2005/i2010_The_EUs_new_ICT_strategy.asp), αποτελεί μια επέκταση της Στρατηγικής της Λισσαβόνας (στην οποία δεξιότητες στη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας θεωρήθηκαν απαραίτητες: digital competence involves the confident and critical use of information society technology (IST) and thus basic skills in information and communication technology αναφέρει επί λέξει η ΕΕ για να προσδιορίσει τις δεξιότητες αυτές) η οποία, όπως, υιοθετήθηκε πολύ πρόσφατα σχετικώς, το 2005, και λειτουργεί συμπληρωματικά (http://europa.eu/scadplus/glossary/infoso_media_policy_guidelines_el.htm), περιλαμβάνει πολλές και διάφορες δράσεις. Στο http://europa.eu/scadplus/leg/el/s19000.htm υπάρχει μια σχετικά πλήρης αναφορά σε πολλά σχετικά ντοκουμέντα και αποφάσεις της ΕΕ. Σε άλλους ιστοχώρους (όπως http://ec.europa.eu/education/policies/2010/doc/it-technologies_en.pdf) υπάρχουν ενδιάμεσες αναφορές και εκθέσεις για την πρόοδο στην επίτευξη των στόχων που

είχαν τεθεί.

8. Προτεινόμενα συνοδευτικά φύλλα εργασίας και προτεινόμενες δραστηριότητες.

Φύλλο εργασίας 1

Προτείνεται η επίσκεψη των πλέον σημαντικών ιστοχώρων από τους αναφερόμενους και ο εντοπισμός των βασικών ορισμών και κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενσωμάτωση των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση και την εκπαίδευση των Ευρωπαίων πολιτών στις ΤΠΕ.

1.5 Μοντέλα εισαγωγής ΤΠΕ στην Εκπαίδευση – Ερευνητικά δεδομένα για την ένταξη των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση

7. Αναλυτική περιγραφή του μαθήματος

Η εισαγωγή των Τ.Π.Ε. στην Εκπαίδευση μπορεί να σημαίνει:

i. Χρήση των Τ.Π.Ε. στη διοίκηση της Εκπαίδευσης

ii. Τις ΤΠΕ ως αυτόνομο γνωστικό αντικείμενο

iii. Τις ΤΠΕ ως μέσο για τη διδασκαλία άλλων αντικειμένων (κυρίως εκπαιδευτικά λογισμικά και περιβάλλοντα)

iv. Τις ΤΠΕ ως μέσο επικοινωνίας.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σήμερα οι θεωρήσεις αυτές συγκλίνουν.

Κατ’ αρχάς υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι Τ.Π.Ε. εισάγονται στην εκπαίδευση. Ο σημαντικότερος είναι ίσως η σύνδεση (άμεση και έμμεση) των ΤΠΕ με την Κοινωνία της Πληροφορίας (ή της Γνώσης) και το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις και οι οικονομίες γενικότερα στηρίζονται ολοένα και περισσότερο στην πληροφορική και την πληροφόρηση. Έτσι τα μοντέλα εισαγωγής των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση συνδέονται με αυτό το γεγονός – όπως και με την ίδια την τεχνολογική πρόοδο και τη «διείσδυση» των ΤΠΕ στην κοινωνία. Σε κάθε περίπτωση, η εισαγωγή της Πληροφορικής απαιτεί μια συντονισμένη, συστηματική σχεδόν αλλαγή, αφού απαιτούνται ριζικοί μετασχηματισμοί στα παρακάτω:

• Εξοπλισμοί (υλικό και λογισμικό) και υψηλής ποιότητας δικτυακή υποδομή και συντήρηση/αναβάθμισή τους και προσαρμογή τους στα διεθνή standards.

• Αλλαγή θεσμικού πλαισίου (αλλαγή σχετικής νομοθεσίας)

• Παραγωγή ειδικού λογισμικού, δημιουργία εκπαιδευτικών περιβαλλόντων και συντήρηση τους, δημιουργία κατάλληλου εκπαιδευτικού υλικού (διδακτικού ύλης ψηφιακής μορφής και

βιβλίου) και διαρκής επικαιροποίησή τους.

• Ενσωμάτωση των αλλαγών στο πρόγραμμα σπουδών των μελλοντικών εκπαιδευτικών («καθηγητικές σχολές», παιδαγωγικά Τμήματα κλπ)

• Επιμόρφωση εκπαιδευτικών και στελεχών (διευθυντών, προϊσταμένων, συμβούλων κλπ)

• Προσαρμογή των διοικητικών δομών στις απαιτήσεις των ψηφιακών μέσων

• Αλλαγή μιας γενικότερης «νοοτροπίας»

Η εισαγωγή της Πληροφορικής και των Τ.Π.Ε. στην εκπαίδευση, δεν είναι πάντοτε απλή. Για παράδειγμα, οι χώρες Γαλλία και Μ. Βρετανία, πρωτοπορώντας, εισήγαγαν με συστηματικό τρόπο την Πληροφορική τη δεκαετία του 1980, στα σχολεία τους, με Η.Υ. δικής τους σχεδίασης, (Η.Υ. σχεδιασμένους από την αρχή για εκπαιδευτική χρήση), αλλά εγκατέλειψαν σταδιακά το πλάνο τους, καθώς (λόγω ανυπαρξίας αγοράς και οικονομικού κινήτρου, κατά κύριο λόγο) δεν υπήρξε ούτε πρόοδος στο υλικό, ούτε στο λογισμικό (hardware, software). Τα αντίστοιχα προϊόντα του εμπορίου (κυρίως PC του τέλους της δεκαετίας του 1980) τα οποία εξελίσσονταν με πολύ γρήγορους ρυθμούς, απαξίωσαν τους Η.Υ. των σχολείων και τους κατέστησαν ουσιαστικά απηρχαιωμένους. Για το ρόλο του οικονομικού παράγοντα υπάρχει σχετικός διεθνής διάλογος εδώ και αρκετά χρόνια (για παράδειγμα: http://info.acm.org/jquest/cacm/p22-

crawford.pdf?searchterm=No+One+Is+Making+Money+In+Educational+Software και: http://portal.acm.org/citation.cfm?id=269014&dl=ACM&coll=GUIDE).

Οι απαιτήσεις που περιγράφονται παραπάνω περιπλέκονται επίσης από την οικονομία της αγοράς, η οποία επιβάλλει ενίοτε αλλαγές μοντέλων για λόγους καθαρά

εμπορικούς/οικονομικούς. Επιπλέον ο συντονισμός, ο χρονισμός των ανωτέρω ενεργειών είναι πολύ σημαντικός: αν για παράδειγμα δεν επικαιροποιηθεί εγκαίρως και προγραμματισμένα το εκπαιδευτικό λογισμικό, μπορεί να πάψει να είναι συμβατό με νεότερες εκδόσεις Η.Υ. ή ειτουργικών συστημάτων. Πολύ συχνά εξάλλου, η τεχνολογία φαίνεται να υπαγορεύει τις εξελίξεις. Η ίδια η UNESCO έχει επισημάνει μερικά επαναλαμβανόμενα και σημαντικά λάθη στην εκπαιδευτική πολιτική που συνδέεται με τις ΤΠΕ:

(http://www.unescobkk.org/index.php?id=1539). Τέτοια λάθη είναι η θεώρηση της δικτύωσης (και γενικά της τεχνολογικής υποδομής) ως ενός αυτόνομου σκοπού καθεαυτόν (δες μια σχετική προβληματική στο: http://portal.acm.org/citation.cfm?id=204871), η επικέντρωση στους διαθέσιμους (οικονομικούς) πόρους και όχι στις εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανάγκες, η

έλλειψη πρόβλεψης για το κόστος συντήρησης, επικαιροποίησης, αναβάθμισης των ΤΠΕ που εγκαθίστανται στην υπηρεσία ενός εκπαιδευτικού συστήματος.

Στο διεθνή χώρο, τρία είναι τα κυρίαρχα μοντέλα εισαγωγής των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση:

(1) το τεχνοκρατικό/τεχνοκεντρικό – που δίνει μεγαλύτερη σημασία στην τεχνολογία των ΗΥ

(2) το ολιστικό – που δίνει σημασία στην διαθεματική και ολιστική προσέγγιση της γνώσης και

(3) το πραγματολογικό – που αποτελεί ένα συνδυασμό των δυο.

Η Ελλάδα, όπως και πολλά άλλα κράτη, ακολούθησε διαδοχικά αρχικά το πρώτο μοντέλο, ενώ σταδιακά προσαρμόστηκε στο δεύτερο και το τρίτο, κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Θα πρέπει ωστόσο να τονιστεί ότι τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί διεθνώς δυο ιδιαίτερες προβληματικές, που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα σε μια διαφορετική βάση.

• Η έννοια των βασικών δεξιοτήτων στην Πληροφορική, δηλαδή στη διαχείριση της πληροφορίας, υποκαταστάθηκε σταδιακά από τις δεξιότητες χειρισμού Η.Υ. Τούτο όμως τείνει να υποκατασταθεί σήμερα από την Πληροφορική «ευχέρεια» (fluency) – δηλαδή από δεξιότητες που είναι και πολύ πιο διευρυμένες, αλλά και πολύ πιο βαθιές. (για μια αναλυτική προσέγγιση: http://www7.nationalacademies.org/bose/Horwitz_Think_Piece.pdf ή και: http://www7.nationalacademies.org/bose/ICT%20Fluency_Learning_for_21st_Century_Article.pdf). Στα πλαίσια αυτά, λόγω της γενίκευσης των χρήσεων των ΤΠΕ στον κόσμο της οικονομίας και της εργασίας, δυο ιδιαίτερα φαινόμενα έχουν αναφανεί τα τελευταία χρόνια που συνδέονται με την πολιτική ενσωμάτωσης των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση:

(α) η ενσωμάτωση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση και η σχετική κατάρτιση των πολιτών αποτελεί κομβικό σημείο και έτσι αποτελεί σταθερό στοιχείο στον προγραμματισμό όλων των φορέων της ελληνικής κοινωνικής ζωής (για παράδειγμα: σταθερή αναφορά από τα περισσότερα κόμματα).

(β) παρατηρείται μια αλλαγή «φορέα» υπευθυνότητας για την εκπαίδευση και κατάρτιση στις ΤΠΕ – για παράδειγμα το Υπουργείο Απασχόλησης πιστοποιεί φορείς κατάρτισης, ενώ ιδιωτικές εταιρείες παρέχουν πιστοποίηση δεξιοτήτων.

• Επίσης το μοντέλο της προσέγγισης (ολιστικής ή πραγματολογικής) τείνει σήμερα να αναχθεί στην προβληματική του Πληροφορικού ή ψηφιακού γραμματισμού (για παράδειγμα: http://www.ictliteracy.info/ ή και:

http://www.21stcenturyskills.org/index.php?Itemid=33&id=31&option=com_content&task=view), μέσα στα θεωρητικά πλαίσια των πολυγραμματισμών: (εισαγωγικά: http://www.21stcenturyskills.org/index.php?Itemid=33&id=31&option=com_content&task=vie

w).

Ο υπολογιστής ως γνωστικό εργαλείο Τεχνολογίες Πληροφορίας & Επικοινωνιών Οι ΤΠΕ χαρακτηρίζουν όλα τα μέσα που είναι φορείς άυλων μηνυμάτων (χαρακτήρες, εικόνες, ήχοι).
Η αξιοποίησή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη σημαντικών εκπαιδευτικών εφαρμογών τόσο στη διδακτική και μαθησιακή διαδικασία, όσο και στη διαχείριση του σχολικού περιβάλλοντος. Εισαγωγή των ΤΠΕ στην εκπαίδευση Κατά την ένταξη και την εισαγωγή της πληροφορικής στο εκπαιδευτικό σύστημα, δεν έλειψαν οι διαφορετικές προσεγγίσεις και οι πολλαπλές θεωρήσεις για τη θέση των ΤΠΕ στο σχολείο, τεχνολογιών που ουσιαστικά καλύπτουν στο σύνολό της τη σύγχρονη εκπαιδευτική τεχνολογία.
Εισαγωγή των ΤΠΕ στην εκπαίδευση
Οι προσεγγίσεις για την εισαγωγή των ΤΠΕ στην εκπαίδευση, σχετίζονται με: • το επίπεδο της τεχνολογικής ανάπτυξης • τη βαθμίδα εκπαίδευσης • το ενιαίο πλαίσιο προγράμματος σπουδών • το αναλυτικό πρόγραμμα • τους προς επίτευξη γνωστικούς στόχους • τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συγκυρίες • τις φιλοσοφικές και ιδεολογικές θεωρήσεις των πρωτεργατών. Φάσεις εισαγωγής 1. Η πληροφορική προσέγγιση (1970-1980) διδασκαλία προγραμματισμού, Δι.Β.Υ. 2. Η εποχή της ένταξης (1980-1990) ο Η/Υ εργαλείο διδασκαλίας & μάθησης, κατάρτιση για όλους 3. Οι ΤΠΕ ως εργαλείο διδασκαλίας & μάθησης (μετά το 1990) ενσωμάτωση των ΤΠΕ στην παιδαγωγική πράξη Προσεγγίσεις ένταξης 1. Οι ΤΠΕ ως αυτόνομο γνωστικό αντικείμενο (τεχνοκεντρική προσέγγιση) 2. Οι ΤΠΕ σε όλα τα μαθήματα, ως έκφραση μιας ολιστικής, διαθεματικής προσέγγισης της μάθησης (ολοκληρωμένη ή ολιστική, οριζόντια προσέγγιση) 3. Οι ΤΠΕ ως συνδυασμός των δύο προηγούμενων τρόπων (πραγματολογική προσέγγιση, μεταβατική, εφικτή). ΑπαιτήσειςΑναγκαιότητα (τα μηνύματα των καιρών, το έλλειμμα ποιότητας στην εκπαίδευση) Χρησιμότητα (συμβολή στη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης) Σκοπιμότητα (θεωρητικό πλαίσιο, γενικός σκοπός, άξονες υλοποίησης, επιδιωκόμενα μαθησιακά αποτελέσματα) Μεθοδολογία ένταξης (γωνιά υπολογιστή, εργαστήριο, μεικτή προσέγγιση) Λογισμικό (γενικής χρήσης, εκπαιδευτικό, επιμορφωτικό) Υποδομές (υπολογιστικός και δικτυακός εξοπλισμός, δικτύωση, εργαστήρια) Προσαρμογές, ανατροπές (ωρολόγιο πρόγραμμα, πρόγραμμα σπουδών, προδιαγραφές, περιεχόμενο, τρόποι παραγωγής, αξιολόγησης και διακίνησης διδακτικού υλικού, τρόποι αξιολόγησης μαθητών & εκπαιδευτικού έργου, κατάσταση των στελεχών της εκπαίδευσης, τρόποι επικοινωνίας ΥΠΕΠΘ, Π.Ι. και στελεχών της εκπαίδευσης με την εκπαιδευτική κοινότητα) Επιμόρφωση (εκπαιδευτικοί, στελέχη εκπαίδευσης, στελέχη διοίκησης της εκπαίδευσης) Μηχανισμοί παιδαγωγικής και τεχνικής υποστήριξης (σχολική μονάδα, νομός, εθνικό επίπεδο) Συμπεράσματα και ανοικτά ερωτήματα • Η εκπαίδευση είναι έτοιμη να δεχτεί τις αναγκαίες αλλαγές από την εισαγωγή των ΤΠΕ; • Η εισαγωγή της πληροφορικής στο σχολικό σύστημα λαμβάνει υπόψη της τους τελικούς στόχους ανάπτυξης μιας επιστημονικής και τεχνολογικής κουλτούρας; • Η εισαγωγή των ΤΠΕ δημιουργεί μια νέα σχέση με τη γνώση; • Με τη χρήση των ΤΠΕ εισάγονται νέες διαδικασίες μάθησης, ποιοτικά διαφορετικές, ή στην πραγματικότητα αναπαράγονται με άλλα μέσα οι ίδιοι μηχανισμοί και διαδικασίες όπως σε περιβάλλοντα μάθησης χωρίς μηχανές; Σκοπός εισαγωγής στην εκπαίδευση Η εισαγωγή και χρήση τους στην εκπαιδευτική πράξη δε θα πρέπει να αντιμετωπιστεί υπό το πρίσμα ενός απλού τεχνολογικού εκσυγχρονισμού ως αυτοσκοπού. Θα πρέπει να γίνει με παιδαγωγικές προϋποθέσεις οι οποίες θα εξασφαλίσουν την ανθρωπιστική παιδεία για την κοινωνία που οραματιζόμαστε. Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ΕΠΠΣ, ΔΕΠΠΣ, www.pi-schools.gr Στόχος εισαγωγής στην εκπαίδευση Οι μαθητές χρησιμοποιούν με (ή χωρίς) τη βοήθεια του εκπαιδευτικού τον υπολογιστή ως γνωστικό-διερευνητικό εργαλείο, αναζητούν πληροφορίες, επικοινωνούν και προσεγγίζουν βασικές αρχές που διέπουν τη χρήση της υπολογιστικής τεχνολογίας. Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ΕΠΠΣ, ΔΕΠΠΣ, www.pi-schools.gr Άξονες υλοποίησης του γενικού σκοπού Ο υπολογιστής ως: • γνωστικό - διερευνητικό εργαλείο • εποπτικό μέσο διδασκαλίας σε βασικά γνωστικά αντικείμενα • εργαλείο επικοινωνίας και αναζήτησης πληροφοριών • πληροφορικός αλφαβητισμός Τεχνολογία Παιδαγωγική αξιοποίηση • Διαχείριση μεγάλου όγκου δεδομένων σε μικρό χρόνο • Παρουσίαση πληροφορίας μέσω δυναμικών πολλαπλών αναπαραστάσεων • Ενεργός συμμετοχή μαθητή – εκπαιδευτικού • Αλληλεπίδραση - ανάδραση • Επικοινωνία • Πρόσβαση σε δυναμικό ψηφιακό περιεχόμενο • Πλαίσιο για τη δημιουργία νοητικών μοντέλων • Κίνητρο για ενασχόληση. Εκπαιδευτικό λογισμικό Εκπαιδευτικό λογισμικό θεωρείται το λογισμικό που εμπεριέχει διδακτικούς στόχους, ολοκληρωμένα σενάρια, διεπιφάνειες (interface) και αλληγορίες με παιδαγωγική σημασία, και κυρίως επιφέρει συγκεκριμένα μαθησιακά αποτελέσματα. Πλαίσιο για τη σχεδίαση εκπαιδευτικού λογισμικού • Να παρέχει προσανατολισμό στο μαθητή: – να περιέχει, να θέτει στόχους, ή να δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη να θέτει τους δικούς – να υποδεικνύει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα – να θέτει δραστηριότητες, κλειστού και ανοικτού τύπου • Να περιλαμβάνει αλληλεπιδράσεις: – για αναζήτηση, αξιολόγηση, επιλογή και αξιοποίηση πληροφορίας – για ανατροφοδότηση και ενεργό συμμετοχή του χρήστη – για συνεργατικές δράσεις, όταν απαιτούνται • Να περιέχει αξιολόγηση. Βασικά σημεία για τη σχεδίαση και αξιολόγηση εκπαιδευτικού λογισμικού • Η μαθησιακή διαδικασία να κυριαρχεί έναντι της τεχνολογίας • Ικανοποιητική γνώση των δυνατοτήτων αλλά και των περιορισμών της τεχνολογίας • Η αξιοποίηση των ΤΠΕ να γίνεται με φειδώ • Να δίνεται έμφαση στους διδακτικούς στόχους και τα αναμενόμενα αποτελέσματα • Να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στη γνωστική υπερφόρτωση • Διεπιστημονικές ομάδες σχεδίασης και αξιολόγησης • Να υλοποιούνται διαμορφωτικές αξιολογήσεις από εκπαιδευτικούς και μαθητές • Γνώση θεωριών μάθησης και ΤΠΕ Μία εφικτή πρόταση: ο υπολογιστής ως γνωστικό εργαλείο Ως γνωστικά εργαλεία (cognitive tools) αναφέρονται οι τεχνολογίες που υποστηρίζουν γνωστικές διεργασίες όπως τη σκέψη, την επίλυση προβλημάτων, τη μάθηση. Ο σύγχρονος υπολογιστής στα πλαίσια των δυνατοτήτων και των περιορισμών του θεωρείται ως το ισχυρότερο γνωστικό εργαλείο. Ο υπολογιστής ως γνωστικό εργαλείο Τα γνωστικά εργαλεία μας αποδεσμεύουν από μηχανιστικές διεργασίες και απομνημόνευση, μειώνουν τη γνωστική υπερφόρτωση, κάνουν υπολογισμούς, αναπαριστούν μεγέθη, φαινόμενα και καταστάσεις με τη συνδρομή των τεχνολογιών. Είναι εφαρμογές λογισμικού οι οποίες όταν χρησιμοποιούνται από το μαθητή για να αναπαραστήσει τις γνώσεις του, τον εμπλέκουν απαραίτητα σε διεργασίες κριτικής σκέψης σχετικά με το υπό μελέτη θέμα. Συνεισφορά στην οικοδόμηση της γνώσης • Υποστηρίζουν την κατασκευή γνώσης – μέσω της αναπαράστασης των ιδεών των μαθητών – μέσω της οργάνωσης βάσεων γνώσης από τους μαθητές Υποστηρίζουν την αναζήτηση, εξερεύνηση, διερεύνηση • – για πρόσβαση σε πληροφορία – για σύγκριση καταστάσεων, προσεγγίσεων, εκδοχών • Υποστηρίζουν τη μάθηση μέσω ενεργειών – μέσω προσομοιώσεων πραγματικών καταστάσεων και φαινομένων – παρέχοντας ένα ασφαλές και ελεγχόμενο περιβάλλον εργασίας Συνεισφορά στην οικοδόμηση της γνώσης • Υποστηρίζουν τη μάθηση μέσω συνδιαλλαγής – μέσω της συνεργασίας με άλλους – μέσω της συζήτησης, επιχειρηματολογίας και συναίνεσης μεταξύ των μελών κοινοτήτων μάθησης • Υποστηρίζουν τη μάθηση μέσω αναστοχασμού – βοηθώντας το μαθητή να διατυπώσει με σαφήνεια και να αναπαραστήσει τις γνώσεις του – βοηθώντας το μαθητή στην απόδοση νοήματος σε φυσικά μεγέθη και καταστάσεις. Αξιοποιούν τις αρχές σχεδίασης εκπαιδευτικού λογισμικού εποικοδομητικού τύπου 1. Παροχή εμπειριών για την οικοδόμηση της γνώσης 2. Παροχή εμπειριών με τη συνεκτίμηση πολλαπλών προοπτικών 3. Ενσωμάτωση της μάθησης σε ρεαλιστικά πλαίσια άμεσα σχετιζόμενα με το υπό μελέτη αντικείμενο 4. Ενθάρρυνση της κυριότητας των απόψεων και της έκφρασης των μαθητών κατά τη μαθησιακή διαδικασία 5. Ένταξη της μάθησης σε ένα κοινωνικό πλαίσιο με κοινωνική αλληλεπίδραση 6. Ενθάρρυνση της χρήσης πολλαπλών μορφών αναπαράστασης 7. Ενθάρρυνση της αυτοσυναίσθησης κατά τη διαδικασία οικοδόμησης της γνώσης. ΤΠΕ στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση • η εφαρμογή του ΔΕΠΠΣ • η σχετική ευελιξία που προσφέρει το ΑΠΣ • η διεύρυνση του ΑΠΣ στα πλαίσια του ολοήμερου σχολείου • η δυνατότητα χαλαρής σύνδεσης της παιδαγωγικής αξιοποίησης των ΤΠΕ με τη διδασκόμενη ύλη • οι δυνατότητες και ευκαιρίες για υλοποίηση της συναισθηματικής και ψυχοκινητικής ταξινομίας εκτός από τη γνωστική • οι γνώσεις και η ετοιμότητα των νέων δασκάλων, αποφοίτων των Πανεπιστημιακών Παιδαγωγικών Τμημάτων • η συνεχιζόμενη και διαρθρωμένη σε επίπεδα επιμόρφωση των εν ενεργεία δασκάλων • η θετική στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στις ΤΠΕ. Τεχνολογικές προσεγγίσεις γνωστικών εργαλείων • Εργαλεία δυναμικής μοντελοποίησης – λογιστικά φύλλα, έμπειρα συστήματα, μοντέλα, μικρόκοσμοι. • Εργαλεία οικοδόμησης της γνώσης – ανοικτά περιβάλλοντα με υπερμεσικά χαρακτηριστικά • Ερμηνευτικά εργαλεία – εργαλεία αναζήτησης πληροφοριών – εργαλεία οπτικοποίησης • Εργαλεία επικοινωνίας – σύγχρονα και ασύγχρονα εργαλεία επικοινωνίας • Εργαλεία σημασιολογικής οργάνωσης – βάσεις δεδομένων – εννοιολογικοί χάρτες. Εργαλεία δυναμικής μοντελοποίησης: λογιστικά φύλλα Εργαλεία οικοδόμησης της γνώσης: υπερμεσικά περιβάλλοντα Ερμηνευτικά εργαλεία: εργαλεία αναζήτησης πληροφοριών ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΕΑΣ www.e-yliko.gr ΥΠΕΠΘ Δραστηριότητες, άρθρα www.pi-schools.gr Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Άρθρα, πληροφορίες ΥΠΕΠΘ, Πανελλήνιο Πληροφορίες www.sch.gr σχολικό δίκτυο www.elearningeuropa.info Ευρωπαϊκή επιτροπή Άρθρα, πληροφορίες Ινστιτούτο πολιτιστικής www.edra.gr και εκπαιδευτικής Γενικές πληροφορίες τεχνολογίας Εκπαιδευτική πύλη Δραστηριότητες, άρθρα, www.epyna.gr Νοτίου Αιγαίου πληροφορίες Ελληνική Επιστημονική Ένωση Τεχνολογιών www.etpe.gr Πληροφορίας & Άρθρα, πληροφορίες Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση γαλεία επικοινωνίαςΕργαλεία σημασιολογική

ς οργάνωσης

2007-12-11T19:00:00.001+02:00